صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ١٩٩
من عطا كردى ، واگر تمام جهانيان از آغاز تا پايان مرا در ذكر نعمتهايت كمك كنند من وآنان قادر به ذكر آنها نيستيم .
پاك ومنزهي وبرتر ووالاترى ، پروردگار كريم بزرگ ومهربانى كه عطاهايت شمرده نشده وثناءت به نهايت نمى رسد ، ونعمتهايت را پاداش نتوان داد ، بر محمد وخاندانش درود فرست ، ونعمتت را بر ما تمام گردان وبه طاعتت سعادتمندمان نما ، پاك ومنزهي ، معبودي جز تو نيست .
خدايا ! تو اجابت كننده بيچاره ، وبر طرف كننده بدى ، وفريادرس گرفتار ، وشفادهنده بيمار ، وبى نيازكننده فقير ، وجبران كننده شكست خورده ، ورحم كننده كوچكترها ، وياريگر بزرگان ، پشت وپناهى نداشته ، وتواناتر از تو كسى نيست .
وتو برتر ووالاترى ، أي رهاكننده در بندشدگان اسير ، أي روزى دهنده كودك خردسال ، أي حافظ ترسوى پناهجو ، أي آنكه شريكي نداشته ووزيرى ندارد ، بر محمد وخاندان أو درود فرست ، ودر اينشامگاه به من عطا كن برترين چيزى كه عطا كرده وبه يكى از بندگانت داده أي ، از نعمتي كه بخشيده أي وعطاهايى كه تجديد مى كنى ، وبلايى كه برمى گردانى ، وگرفتارى كه برطرف مى كنى ، ودعائي كه مى شنوى ، وعمل