بينى ام ، وحفره هاي پرده گوشم ، وآنچه دو لبم بر آن ضميمه شده وبر هم نهاده است ، وگردشهاى زبانم ، وجاى فرورفتگى كام دهانم وفكم ، رستنگاههاى دندانهايم ودستگاه گوارش خوردن وآشاميدنم ، وتكيه گاه پوسته مغزم ، ورسائى كامل طنابهاى گردنم ، وآنچه قفسه سينه ام بر آن مشتمل است ، وكمربندهاى حياتي متصل به قلب وجگرم ، وپيوندهاى درآويخته پوشش دلم ، وقطعات كنار جگرم ، وآنچه غضروفهاى دنده هايمدر برگرفته ، وگيره هاي بندهاى مفصلهايم ، وانقباض عضلاتم ، وگوشه هاي سرهاى انگشتانم ، وگوشم وخونم ومويم ، وپوستم ، وعصبم ونايم ، واستخوانهايم ومغزم ورگهايم ، وهمه اعضايم ، وآنچه در ايام شيرخوارگيم اندامم ساخته شده ، وآنچه زمين از من بر خود حمل مى كند ، وخواب وبيداريم ، وسكون وحركات ركوع وسجودم ، ( تمامى اينها گواهى مى دهند ) كه چنانكه در طول زمانها وروزگاران - اگر عمرم طولاني باشد - تلاش كرده وكوشش نمايم تا شكر يكى از نعمتهايت را انجام دهم ، نخواهم توانست جز با منتت ، كه به سبب آن همواره بايد شكر جديد و ستايش نو را انجام دهم كه جاودانه ادامه مى يابد .