صحيفه الحسين - حسین بن علی (ع ) - الصفحة ١٦٩
خدايا ! مشتاقانه بسوى تو ميل كرده وبه پروردگاريت شهادتمى دهم ، در حاليكه اقرار دارم كه تو پروردگارم بوده وباز گشتم بسوى توست ، قبل از آنكه چيز ارزشمندى باشم مرا مورد لطف ونعمتت قرار دادى ، ومرا از خاك آفريدى آنگاه در صلب پدران مرا ساكن گردانيدى ، در حاليكه از سختيهاى زمانه وگردش روزگاران وساليان در ايمنى بودم ، در دهليزهاى تاريخ و زواياي قرون همواره از صلبى به رحمى در حال كوچ بودم .
بخاطر مهر وعطوفتت بر من واحسانت نسبت به من مرا در دولت پيشوايان كفر ، كه پيمانت را شكسته وپيامبرانت را تكذيب نمودند لباس خلقت نپوشاندى وبوجود نياوردى ، لكن بنابر آنچه درگذشته مقدر كرده بودى مرا خارج ساختى ، همراه با هدايتي كه برايم آسان فرمودى ، ودر آن ايجادم كردى ، ودر گذشته نيز لطف وعنايتت ونعمتهاى گسترده ات شامل حال من شده بود .
مرا از آبى ريخته شده خلق كرده ، ودر تاريكيهاى سه گانه ميان گوشت وخون وپوست جاى دادى ، نه مرا در كار خلقتم گواه گرفته ، ونه كارى از آفرينش را بر دوشم گذاردى .
آنگاه بر اساس آنچه از گذشته مقدر ساخته بودى مرا همراه با هدايت بدنيا آوردى ، در حاليكه كامل وبدون عيب بودم ، زماني كه كودكى