صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٢٩ -           فصل دوم

( ١٢ ) خطبه آن حضرت در حمد الهى وفضيلت پدرش روايت شده : امام على عليه السلام به امام حسن عليه السلام گفت : أي پسرم برخيز وخطبه أي بخوان تا صدايت را بشنوم ، آن حضرت برخاست وچنين سخن گفت : سپاس خدائى را سزاست كه يگانه است وبدون شبيه ، جاودانه است بدون ساخته شدن ، پايدار است بدون سختى ، آفريدگار است بدون رنج ومشقت ، توصيف شده است بدون آنكه نهايتى داشته باشد ، شناخته شده است بدون محدوديت ، استوار است واين امر از ازل با أو مى باشد ، قلوب از هيبتش در شگفتى ، وعقول از عزتش حيران ، وگردنها در برابر قدرتش خاضع است .

نهايت قدرتش بر قلب بشرى خطور نكرده ، وكنه جلالت أو را مردم نمى يابند ، ودر نهايت عظمتش توصيف گران عاجز مى باشند ، دانش دانايان به أو نرسد ، وفكر متفكرين به تدبير امور أو راه ندارد ، داناترين مردم به أو كسى است كه أو را به حد ونهايتي توصيف نكند ، ابصار را درك كردهواما ابصار أو را درك نمى كنند ، واو دانا وآگاهست .