صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ٢٩٧ -           فصل مناظرات آن حضرت

مى كند وريختن خونهايمان را حلال مى داند ، وحق ما را انكار مى كند ، وخداوند را با برائت وبيزارى از ما مى پرستد ، اين كافر ومشرك وفاسق است ، واز جائى كه گمان نمى كند كافر ومشرك گرديده ، همچنانكه خداوند را ناآگاهانه دشنام مى دهند ، همچنان بدون آگاهى به خداوند شرك مى ورزند .

وشخصي آنچه امت بر آن اتفاق دارند را گرفته ، وعلم آنچه بر أو مشتبه شده ونيز ولايت ما را به خدا وامى گذارد ، واز ما پيروى نكرده وبا ما نيز دشمنى نمى كند وحق ما را نمى شناسد ، ما اميدواريم كه خداوند أو را بيامرزد واو را داخل بهشت گرداند ، اين مسلمان ناتوان است .

( ٤ ) مناظرهء آن حضرت با عمرو بن عاص ومروان وابن زياد روايت شده : روزى معاويه همراه با اطرافيان رازدارش نشسته بود ، وبه يكديگر فخر مى فروختند ، معاويه خواست آنان را بخنداند ، از اينرو گفت : بسيار فخر فروختيد ، اگر حسن بن على عليه السلام وعبد الله بن عباس در اينجا بودند از اين بالندگى ها كمتر مى نموديد ، معاويه نزد امام فرستاد - آنگاه گفتار آنان را ذكر مى كند - سپس امام در جواب ايشان فرمود : اگر كسى در مباحثه خاموش ماند ، اين امر دليل بر ناتوانى أو