صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ٢٩١ -           فصل مناظرات آن حضرت

نيست وشمارهء آنها را تنها خدا مى داند .

ونيز بر موارد ديگرى اجتماع كرده اند ، بر حرمت زنا ودزدى ودروغ ، وقطع رحم ، وخيانت ، وموارد بسيارى از محرمات الهى كه قابل شمارش نيست وشماره آنها را تنها خدا مى داند .

اما در مورد سنتهايى اختلاف كرده وبا هم در آنها مى جنگند ، وبه گروههايى تقسيم شده اند كه گروهى گروه ديگر را لعنت مى كنند ، وهمان ولايت وسرپرستى است ، وگروهى از گروه ديگر بيزارى مى جويد ، گروهى گروه ديگر را بقتل مى رساند كه كداميك شايسته تر به آن است ، جز گروهى كه از كتاب الهى وسنت پيامبرش صلى الله عليه واله پيروى مى كنند ، هر كه آنچه مسلمانان در آن اختلاف ندارند را بگيرد وامور اختلافي را بهخداوند واگذارد ، سالم مانده واز آتش نجات مى يابد وداخل بهشت مى گردد .

وهر كه خداوند أو را موفق گردانده وبر أو منت گذارده وبر أو احتجاج نمايد ، به اينكه قلبش را به شناخت واليان امرش از پيشوايانش روشن گرداند وبشناسد كه معدن علم كجاست ، پس أو نزد خداوند سعادتمند بوده ودوستدار خداست ، وپيامبر صلى الله عليه واله فرمود : خداوند رحمت كند شخصي را كه حق ما را دانست وآنرا بيان كرد پس سعادتمند گرديد ، يا ساكت شد پس سالم ماند .