صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ٢٥٥ -           فصل مناظرات آن حضرت

وهنگامى كه زمان مرگ رسد تو به بدترين جايگاه رفته وعلى در نيكوترين مكان قرار مى گيرد وخدا در كمين توست ، واى معاويه اين تنها براى تو بود ، وبديها وعيوبي كه از آنها سكوت اختيار كردم بخاطر طولاني شدن بوده است .

واما تو أي عمرو بن عاص ، به خاطر احمق بودن شايسته پاسخگوئى نيستى ، پى جوئى اين امور براى تو مانند مگسى است كه به درخت مى گويد : بايست كه مى خواهم روى شاخه هايت بنشينم ، درخت به أو مى گويد : من اصلا متوجه نشستن تو نشدم چگونه نشستن تو بر من دشوار باشد ، وسوگند به خدا گمان نمى كنم كه قدرت داشته باشى كه با من دشمنى كنى تا بر من دشوار آيد ، اما من به گفتارت پاسخ مى گويم .

ناسزا گوئيت به على عليه السلام آيا از ارزشش مى كاهد ، يا أو را از پيامبر دور مى گرداند ، يا عملكردش را در اسلام ناپسند مى نمايد ، يا أو را متهم به ظلم در حكم ، يا رغبتي به دنيا مى كند ، اگر يكى از آنها را بگوئى دروغ گفته أي .

واما سخن تو : براى شما در نزد ما نوزده خون است ، به سبب كشتن مشركين بنى اميه در جنگ بدر ، در حاليكه خدا ورسولش أو را كشتند ،