رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٦٧ - احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات

احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات‌

مسأله ٢٠٦٩: اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه بعداً گفته مى‌شود سر ببرند:

چه وحشى باشد و چه اهلى، بعد از جان دادن، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است، ولى حيوانى كه نجاستخوار شده، اگر به دستورى كه در شرع معين نموده‌اند آن را استبراء نكرده باشند، بعد از سر بريدن گوشت آن حلال نيست. و همينطور بهيمه‌اى را كه انسان با آن وطى و نزديكى كرده گوشت آن و گوشت بچه آن حرام است.

مسأله ٢٠٧٠: حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو و كبك و بُزِ كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعداً وحشى شده مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است، و بسهولت ذبحش ميسّر نيست اگر به دستورى كه بعداً گفته مى‌شود آنها را شكار كنند پاك و حلال است، ولى حيوان حلال گوشت اهلى مانند گوسفند و مرغ خانگى و حيوان حلال گوشت وحشى كه بواسطه تربيت كردن اهلى شده است و ذبحش بسهولت ممكن است با شكار كردن پاك و حلال نمى‌شود.

مسأله ٢٠٧١: حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مى‌شود كه بتواند فرار كند يا پرواز نمايد بنابراين بچه آهو كه نمى‌تواند فرار كند و بچه كبك كه نمى‌تواند پرواز نمايد، با شكار كردن پاك و حلال نمى‌شود و اگر آهو و بچه‌اش را كه نمى‌تواند فرار كند، با يك تير شكار نمايند آهو حلال و بچه‌اش حرام است.