رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ٣- جماع

ولى تزريق آمپولى كه عضو را بى‌حس مى‌كند يا بجاى دوا استعمال مى‌شود اشكال ندارد.

مسأله ٩٩٤: اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده بايد لقمه را از دهان بيرون آورد، و چنانچه عمداً فرو برد روزه‌اش باطل است، و بدستورى كه بعداً گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مى‌شود.

مسأله ٩٩٥: اگر روزه‌دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد، مى‌تواند باندازه‌اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد، ولى روزه او باطل مى‌شود، و اگر ماه رمضان باشد بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مى‌كند خوددارى نمايد و قضاى آن را هم بگيرد.

مسأله ٩٩٦: كسى كه مى‌خواهد روزه بگيرد لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند، ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى‌رود، چنانچه خلال نكند، روزه‌اش باطل مى‌شود، و فرق نمى‌كند كه چيزى از آن فرو رود يا نرود.

مسأله ٩٩٧: فرو بردن آب دهان اگر چه بواسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد روزه را باطل نمى‌كند.

مسأله ٩٩٨: فرو بردن اخلاط سر و سينه، تا بفضاى دهان نرسيده اشكال ندارد، ولى اگر داخل فضاى دهان شود احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

مسأله ٩٩٩: جويدن غذا براى بچه يا پرنده، و چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولًا بحلق نمى‌رسد، اگر چه اتفاقاً بحلق برسد روزه را باطل نمى‌كند ولى اگر انسان از اول بداند كه بحلق مى‌رسد، چنانچه فرو رود، روزه‌اش باطل مى‌شود، و بايد قضاى آن را بگيرد، و كفاره هم بر او واجب است.

مسأله ١٠٠٠: انسان نمى‌تواند بخاطر ضعف روزه‌اش را بخورد ولى اگر ضعف او بقدرى است كه معمولًا نمى‌شود آن را تحمل كرد خوردن روزه اشكال ندارد.

٣- جماع‌

مسأله ١٠٠١: جماع اعم از اينكه از جلو باشد از پشت، صغير باشد يا كبير، روزه جماع‌كننده و جماع شده را باطل مى‌كند اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم‌