رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٤١ - احكام جماعت

مسأله ٨٣٣: مأموم بايد غير از حمد و سوره همه چيز نماز را خودش بخواند، ولى اگر ركعت اوّل يا دوّم او ركعت سوّم يا چهارم امام باشد، بايد حمد و سوره را بخواند.

مسأله ٨٣٤: اگر مأموم در ركعت اوّل و دوّم نماز صبح و مغرب و عشا صداى حمد و سوره امام را بشنود، اگر چه كلمات را تشخيص ندهد، نبايد حمد و سوره را بخواند و اگر صداى امام را نشنود، مستحبّ است حمد و سوره را بخواند ولى بايد آهسته بخواند و چنانچه سهواً بلند بخواند اشكال ندارد.

مسأله ٨٣٥: اگر مأموم بعضى از كلمات حمد و سوره امام را بشنود، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره را نخواند.

مسأله ٨٣٦: اگر مأموم سهواً حمد و سوره بخواند، يا خيال كند صدائى را كه مى‌شنود صداى امام نيست و حمد و سوره بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده، نمازش صحيح است.

مسأله ٨٣٧: اگر شك كند كه صداى امام را مى‌شنود يا نه، يا صدائى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر، مى‌تواند حمد و سوره را به قصد قربت مطلقه بخواند.

مسأله ٨٣٨: احتياط واجب آن است كه مأموم در ركعت اوّل و دوّم نماز ظهر و عصر حمد و سوره نخواند و مستحب است به جاى آن ذكر بگويد.

مسأله ٨٣٩: مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.

مسأله ٨٤٠: اگر مأموم عمداً پيش از امام سلام دهد نمازش اشكال دارد. [١] ولى اگر نيت فرادى‌ كند يا سهواً پيش از امام سلام دهد، نمازش صحيح است و لازم نيست دوباره سلام دهد.

مسأله ٨٤١: اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام و سلام چيزهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد، ولى اگر آنها را بشنود يا بداند امام چه وقت مى‌گويد، احتياط

[١]- يعنى بنابر احتياط واجب به اين نماز اكتفا نكند و نماز را اعاده كند.