رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٢٠ - نماز مسافر
نماز را تمام بخواند، و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ٦٨٥: راننده و دورهگردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكند چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى برود بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ٦٨٦: كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد و چه بدون قصد بماند بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود نماز را شكسته بخواند.
مسأله ٦٨٧: كسى كه شغلش مسافرت است اگر در غير وطن خود ده روز با قصد بماند در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود بايد نماز را شكسته بخواند. و اگر قصد ده روز ماندن را نداشته به احتياط واجب جمع بخواند.
مسأله ٦٨٨: الف. كسانى كه بهر علتى معمولا در هر كمتر از ده روز حد اقل يك سفر بيش از ٤٥ كيلومتر دارند در تمام سفرها و تمام مكانها نمازشان تمام است و روزه آنها صحيح مىباشد. ب. اين افراد لازم نيست حد اقل سه ماه يا چهار ماه مسافرت كنند. بلكه همين كه در طول يك ماه حد اقل چهار سفر پىدرپى بدون فاصله ده روز داشته باشند نمازشان تمام است. ج. بطور كلى كسانى كه نمازشان تمام است اگر ده روز در وطن يا در جايى با قصد اقامه بمانند در سفر اول بعد از ده روز نمازشان شكسته و در سفر بعد نمازشان تمام است. د. محل تحصيل و محل كار در حكم وطن نيست. بلكه وطن جايى است كه انسان به قصد سكونت هميشگى و مادام العمر در آنجا ساكن شده باشد. پس كسانى كه بصورت مأموريت در شهر ديگرى براى مدتى معين و لو طولانى سكونت مىكنند آنجا وطن آنها محسوب نمىشود. و. اين حكم مربوط به افرادى است كه حد اقل در كمتر از ده روز يك سفر داشته باشند. اما دانشجويان و كارمندان و طلاب و كسانى كه در محل تحصيل يا محل كار بيش از ده روز مىمانند يا هنگام مرخصى در وطن بيش از ده روز مىمانند شامل اين حكم