رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٧٦ - سجود

ذكر را گفته يا پيش از آنكه ذكر سجده تمام شود سر برداشته نمازش صحيح است.

مسأله ٤٣٢: اگر موقعى كه ذكر سجده را مى‌گويد يكى از هفت عضو را عمداً از زمين بردارد نماز باطل مى‌شود ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نيست اگر غير پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد دوباره بگذارد اشكال ندارد.

مسأله ٤٣٣: اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده سهواً پيشانى را از زمين بردارد نمى‌تواند دوباره به زمين بگذارد و بايد آن را يك سجده حساب كند، ولى اگر جاهاى ديگر را سهواً از زمين بردارد بايد دو مرتبه به زمين بگذارد و ذكر را بگويد.

مسأله ٤٣٤: بعد از تمام شدن ذكر سجده اوّل بايد بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود.

مسأله ٤٣٥: جاى پيشانى نمازگزار بايد از جاى زانوها و از جاى انگشتانش پست‌تر و بلندتر از چهار انگشت بسته نباشد.

مسأله ٤٣٦: در زمين سراشيب كه سراشيبى آن درست معلوم نيست احتياط آن است كه جاى پيشانى نمازگزار از جاى انگشتهاى پا و سر زانوهاى او بيش از چهار انگشت بسته بلندتر نباشد و سزاوار نيست اين احتياط ترك شود.

مسأله ٤٣٧: اگر پيشانى را سهواً به چيزى بگذارد كه از جاى انگشتهاى پا و سر زانوهاى او بلندتر از چهار انگشت بسته است، چنانچه بلندى آن به قدرى است كه نمى‌گويند در حال سجده است مى‌تواند سر را بردارد و به چيزى كه بلندى آن به اندازه چهار انگشت يا كمتر است بگذارد و مى‌تواند سر را بر روى آنچه به اندازه چهار انگشت يا كمتر است بكشد، و اگر بلندى آن به قدرى است كه مى‌گويند در حال سجده است احتياط واجب آن است كه پيشانى را از روى آن بروى چيزى كه بلندى آن به اندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است بكشد، و اگر كشيدن پيشانى ممكن نيست بنابر احتياط واجب بايد نماز را تمام كند و دوباره بخواند.

مسأله ٤٣٨: بايد بين پيشانى و آنچه بر آن سجده مى‌كند چيزى نباشد پس اگر مُهر به قدرى چرك باشد كه پيشانى به خود مُهر نرسد سجده باطل است، ولى اگر مثلًا رنگ مهر تغيير كرده باشد اشكال ندارد.