اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٦١٣ - آسیای جنوبی
فارغ التحصیل گشته اند. تعلیم دهندگان روسی هزاران تن دیگر را نیز در افغانستان آموزش می دهند. (S
NF NC).
نقش سلطه جویانه مسکو در نهادهای نظامی افغانستان به سال ١٩٥٦ برمی گردد که در آن زمان
شوروی ١٠٠ میلیون دلار کمک نظامی به کابل داده بود. پس از آن، شوروی و چکسلواکی تنها
تأمین کنندگان سلاحهای مورد نیاز افغانستان شدند. شوروی حدود ٧٠٠ میلیون دلار سلاح به افغانستان
ارسال داشته که ٩٥ درصد تسلیحات این کشور را تشکیل می دهد و عبارتند از (الف) ٩٣٠ دستگاه تانک
متوسط (که ١١٥ دستگاه آنها تی - ٦٢ هستند) (ب) ٦٤٥ نفر بر زرهی؛ (ج) سه گردان سام - ٢ و سام - ٣
و تعداد کمی سام - ٧؛ (د) ٦٤٠ سلاح دفاعی هوایی؛ (ه ) بیش از ٣٠٠٠ توپ و موشک انداز؛ (و) ٣٩٠
فروند هواپیما (که ٤٤ فروند آن میگ - ٢١ و ٢٥ فروند آن سوخوی - ٧ می باشند). (S NF NC).
حتی با ارسال مقادیر زیادی اسلحه و افزایش تعداد مستشاران نظامی روسی نیز استعدادهای نظامی
افغانستان محدود و احتمالا از زمان کودتای ١٩٧٨ کاهش نیز یافته است. به علت رهبریت و آموزش
نظامی نادرست، وسایل حمل و نقل غیر مکفی و کمبود قطعات یدکی ارتش نخواهد توانست در برابر یکی
از حملات مؤثر خارجی ایستادگی کند. نیروی هوایی نیز با رهبریت ناشایست، وسایل ابتدایی مخابراتی،
پرسنل عملیاتی و تعمیر و نگهداری فاقد آموزش کافی، و کمبود پایگاههای هوایی دست به گریبان است.
(S NF NC).
برخلاف برنامه کمک نظامی شدید که دارای اهمیتی حیاتی برای کابل است، شوروی در حمایت از
اقتصاد افغانستان کمک چندانی به کابل نکرده است. مهمترین کمک اقتصادی آموزش و خدمات فنی بوده
است. با ورود طراحان دیگر شوروی در سال ١٩٧٨ جهت اشغال پستهای مدیریت در وزارتخانه های
اقتصادی افغانستان و بررسی و طرح برنامه های جدید، تعداد پرسنل اقتصادی شوروی دو برابر و به
٢٠٠٠ نفر رسید. در تلاش به منظور انطباق سیستم آموزشی و بالا بردن وابستگی سیاسی این کشور
همجوار، شوروی یک برنامه درسی جدید مارکیستی و زبان روسی را در سیستم آموزشی افغانستان
گنجانده است. شوروی نیز مانند کشورهای اروپای شرقی در سال ١٩٧٨ معادل ٢٠٠٠ بورسیه
دانشجویی به دانشجویان افغانستان اعطا کرده است (NF NC S).
از زمان کودتا، شوروی کمک چندانی به برنامه ٣/١ میلیارد دلاری ٢٤ سال گذشته خود نیفزوده
است. از این برنامه، ٥٠٠ میلیون دلار دیگر باید به این کشور تحویل داده شود. محدودیت توانایی جذب
افغانستان و فعالیتهای شورشیان در مناطق اجرای پروژه ها مانع از ادامه ارسال این کمکها گشته است. با
وجود عدم انعقاد قراردادهای جدید در سال گذشته، دولت ترکی ٦٠ قرارداد مذاکره شده توسط دولت
پیشین را امضاء نمود. این قراردادها٢٠٠ میلیون دلار ارزش دارند؛ حداقل سه چهارم آن از طریق
اعتبارات شوروی تأمین هزینه و بقیه آن نیز احتمالا تجاری است. قراردادهای امضاء شده عبارتند از:
*احداث یک پل راه آهن و عبور وسیله نقلیه ٥٠ میلیون دلاری بر روی رود آمودریا در حیرتان به
عنوان اولین خط ارتباطی مستقیم بین افغانستان و شوروی.
* ٣٠ میلیون دلار تجهیزات نفتی جهت ارسال در سالهای ١٩٧٩ و ١٩٨٠.
* مطالعات و طرحهای مربوط به کارخانه ذوب مس ٦٠٠ میلیون دلاری Ainakو احداث یک
کارخانه ٣٠٠٠٠٠ تنی کود در نزدیکی کارخانه ساخته شده توسط شوروی در مزار شریف.