اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٢٦ - ضمیمه ه عرضه و مصرف انرژی در شوروی
اعضای آکادمی علوم) و ام. آ. فیلنسکی در سال ١٩٧٦ پیش بینی کرده اند که تا پایان سالهای ١٩٨٠
مصرف انرژی شوروی سالانه ٥/٤ درصد تولید ناخالص ملی خواهد بود. در ماه دسامبر سال ١٩٧٧، در
کنفرانس انرژی آمریکا و شوروی، به مقامات آمریکایی گفته شد که در برنامه های پنجساله ٨٠-١٩٧٦ و
٨٥-١٩٨١ مصرف انرژی سالانه ٤ تا ٦ درصد افزایش خواهد یافت.
ما مصرف انرژی ی تی (؟؟) شوروی را براساس روابط گذشته (تاریخی) انرژی و تولید ناخالص ملی
پیش بینی کرده ایم و تا سال ١٩٨٥ میزان صرفه جویی انرژی که تماما به صورت نفت باشد را ٥/٢ درصد
در نظر گرفته ایم. البته امکان صرفه جویی بیشتر وجود دارد. ولی برای دست یافتن به این امکان باید
اولویتهای صنعتی نیز تغییر یابد. لیکن در برنامه سال ١٩٧٨ و نیز برنامه پنجساله ٨٠-١٩٧٦ اینگونه تغییر
اولویت مشاهده نشده است. در نتیجه ما پیش بینی می کنیم که رشد مصرف انرژی در سالهای ٨٠-١٩٧٦
کمی بیشتر از تولید ناخالص ملی (١/٤ درصد نرخ میانگین سالانه) و در سالهای ٨٥-١٩٨١ کمتر از
تولید ناخالص ملی (یعنی ٢/٣ درصد برای انرژی در مقایسه با ٣ تا ٥/٣ درصد برای تولید ناخالص ملی
خواهد بود. نتیجه این است که در نیاز داخلی شوروی به انرژی از ٢/٢١ میلیون بشکه در روز (معادل
نفتی) در سال ١٩٧٦ به ٧/٢٤ میلیون بشکه در روز (معادل نفتی) در سال ١٩٨٠ و ٩/٢٨ میلیون بشکه در
روز در سال ١٩٨٥ افزایش پیدا شود.
پیش بینی های ما در مورد موازنه انرژی شوروی در رابطه با سالهای ١٩٨٠ و ١٩٨٥ در جدول ه ٢
نشان داده شده است).
مانند تمام ترازهای پیش بینی شده دیگر، اینها نیز باید حکم شاخص را داشته باشند. روندها مشخص
است و ما کاملاً مطمئن هستیم که بازده نفتی شوروی تا سال ١٩٨٥ به سطح ٨ تا ١٠ میلیون بشکه کاهش
خواهد یافت. لیکن، نتیجه دقیق بسیاری از متغیرها از قبیل رشد اقتصادی، اولویت اقتصادی، برنامه های
صرفه جویی، و تولید منابع انرژی جایگزین، پیش بینی های مربوط به مبادله خالص نفتی را به شدت
نامطئمن می گرداند. آنچه ما پیش بینی کرده ایم، نتیجه قطعی موازنه انرژی شوروی براساس مفروضات
رشد تولید ناخالص ملی و بالاترین میزان بازده نفتی شوروی در بالاترین حد دامنه نتایج احتمالی
می باشد. با کاهش بازده نفت، رشد اقتصادی نیز قطعا ضربه خواهد خورد و منجر به کاهش در مصرف
انرژی خواهد شد.
این پیش بینی با پیش بینی های ارائه شده در مشکلات و دورنمای اقتصادی شوروی از دو نظر متفاوت
دارد. پیش بینی های مربوط به تقاضای انرژی و رشد اقتصادی مشابه هستند، لیکن میزان بازده انرژی
جایگزین به خصوص زغال سنگ بسیار کم است و در آنها از حداکثر پیش بینی میزان تولید نفت بجای حد
وسط در سال ١٩٨٥ استفاده شده است.
پایین آوردن پیش بینی زغال سنگ اصولاً بر نحوه عملکرد نادرست صنعت زغال سنگ شوروی در
نیمه اول برنامه پنجساله ٨٠ ١٩٧٦ استوار است. دورنما و مشکلات شوروی فرض را بر آن قرار داده بود
که شوروی خواهد توانست به هدف موردنظر خود در برنامه ١٩٨٠ یعنی تولید زغال سنگ خام معادل
٥/٩ میلیون تن دست یابد، که میزان این تولید در سال ١٩٧٥ معادل ٧٠١ میلیون تن بوده است. در فصل
اول سال ١٩٧٨ میزان بازده ٧٢٥ میلیون تن در سال بوده است و به همین دلیل ما پیش بینی می کنیم که
شوروی نخواهد توانست به هدف موردنظر سال ١٩٨٠ دست یابد و میزان تولید ٤٠ میلیون تن کمتر