اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٠٧ - کشورهای کمونیست در بازار نفت
نخواهد گذاشت. ما انتظار داریم به این لحاظ که اروپای شرقی، کوبا، ویتنام، کره شمالی و مغولستان مناطق
مواجه با کمبود هستند، روند تغییرات شوروی سبب خواهد شد که موضع کشورهای کمونیستی به عنوان
صادرکننده خالص نفتی به وارد کننده خالص نفتی تغییر یابد. اینکه آنها تا سال ١٩٨٥ چه مقدار نفت وارد
خواهند کرد نامعلوم است. پیش بینی های ما نه تنها تحت تأثیر نامشخص بودن اطلاعات مربوط به تولید و
مصرف قرار دارد، بلکه از این واقعیت نیز متأثر می شود که واردات حتی ناچیز نفتی باتوجه به
استانداردهای جهانی موجب مصرف سنگین درآمدهای محدود ارز خارجی کسب شده، توسط
کشورهای کمونیستی می گردد. با درنظر گرفتن شرایط احتمالی عرضه و تقاضای نفتی و با فرض اینکه
قیمتهای نفت ثابت بمانند. می توان گفت که مضیقه های مالی مرتبط با تراز پرداختهای کشورهای
کمونیستی، واردات خالص نفتی آنان را در سال ١٩٨٥ به ٥/٢ میلیون بشکه در روز محدود خواهد کرد.
(به تصویر ١٠ نگاه کنید). علاوه بر این، حتی اگر کشورهای کمونیستی از وارد کردن نفت اجتناب ورزند،
تأثیر این اقدام آنها بر عرضه نفت جهانی، هجوم فشار وارده بر تقاضا را تنها یک سال به تعویق خواهد
افکند.
مشکل نفتی شوروی
گرچه شوروی موضع خود را به عنوان مهمترین تولید کننده نفتی روزانه ٩/١٠ میلیون بشکه در سال
١٩٧٧ حفظ کرده است، لیکن میزان رشد بازده نفتی به طرز قابل توجهی کندتر شده است. در تولید نفت
شوروی در سال ١٩٧٧ تنها ٠٠٠/٥٠٠ بشکه در روز افزایش وجود داشت. این مقدار از سال ١٩٧٢
کوچکترین افزایش واقعی بود و در مقایسه با دوران بعد از جنگ کمترین میزان رشد تولید به شمار می رود.
میزان بازده تمام مناطق نفتی شوروی در حال حاضر رو به کاهش است بجز غرب سیبری که اکنون به
لحاظ اینکه حوزه نفتی غول آسای ساموتلر به اوج تولید خود رسیده است، بازده تولید به نظر می رسد که
دچار مشکلات بیشتری شود. (به تصویر ١١ نگاه کنید).
حوزه نفتی ساموتلر به تنهائی بیشترین سهم را در رشد تولید نفت شوروی در پنج تا شش سال گذشته
داشته است. گسترش و بهره برداری از حوزه های دیگر غرب سیبری از برنامه خیلی عقب است. در
سالهای ٨٠-١٩٧٦ حداقل از شش تا هشت حوزه جدید می بایست بهره برداری تجاری آغاز گردد، تا
کاهش تولید ساموتلر جبران گردد. ولی در سال ١٩٧٦ و ١٩٧٧ سالانه فقط پنج حوزه نفتی کشف گردید
که علت آن نیز عدم توانایی برآورد نیازهای مربوط به حفاری و کارهای زیربنایی بوده است.
مهمتر از همه اینکه، بازده حوزه ساموتلر احتمالاً در سال ١٩٨٠ رو به کاهش خواهد گذارد و در
سالهای ٨٥-١٩٨٢ کاهش آن عمده خواهد بود، در حالی که کاهشی که هم اکنون در مناطق دیگر در
جریان است در اثر تخلیه ذخایر سریعا افزایش می یابد. در نتیجه ما معتقدیم که بازده نفتی شوروی در سال
١٩٨٠ به اوج خود خواهد رسید و در اوایل سالهای ١٩٨٠ سیر نزولی سریعتری پیدا خواهد کرد. بنابراین
برآورد ما پیش بینی می کنیم بازده نفتی این کشور در سال ١٩٨٥ معادل ١٠ میلیون بشکه در روز خواهد
بود. البته اعتقاد داریم این مقدار بالاترین دامنه امکان تولید است و در صورتی که اکتشافات موفقیت آمیز
باشند و حفاریها به خوبی انجام گیرد و شوروی بتواند تجهیزات و تکنولوژی مورد نیاز خود را وارد نماید،
بدان نائل می شود. اگر نتیجه این اقدامات چندان مثبت نباشد، میزان بازده حداقل ٨ میلیون بشکه در روز