اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٦٦ - خلاصه بحث عرضه و تقاضای نفت تا پایان سال ١٩٨٥
بازار نفت تا پایان سال ١٩٨٥
آژانس اطلاعات مرکزی (سیا م)مرکز ملی ارزیابی خارجی
خلاصهاوت ١٩٧٨
دامنه (مطالعات) و محدودیتها
این مطالعات دورنمای بازار بین المللی نفت را در هفت سال آینده مورد بررسی قرار می دهد.(١) به
منظور تشخیص شرایطی طرح ریزی شده که براساس آنها فشار تقاضا بر عرضه موجود نفت ممکن سبب
افزایش قیمتها گردد و علاوه بر این احتمال وقوع این شرایط را نیز ارزیابی می کند، ولی راه حلهایی برای
حل یک مشکل بالقوه پیشنهاد نمی کند.
این تجزیه و تحلیل بسیار پیچیده است، چون بر تداخل پیش بینی های سه متغیر مهم بستگی دارد که
عبارتند از رشد اقتصادی در کشورهای صنعتی، میزان کارایی اقدامات مربوط به صرفه جویی در انرژی و
تولید نفت. علاوه بر این، پیش بینی ها ذاتا واجد عدم قطعیت می باشند. آنها متکی به سوابق تاریخی هستند
که تعابیر مختلفی از آنان می شود و گذشته از آن به وقایع آتی متکی می باشند، که در مورد آنها نمی توان
پیش بینی نمود.
به خاطر نقش بحرانی کشورهای مرتبط با سازمان کشورهای صادرکننده نفت در عرضه نفت مورد
نیاز جهانی، این تجزیه و تحلیل بر اساس تقاضا برای نفت اوپک و تمایل و توانایی کشورهای اوپک به
برآورده ساختن این تقاضا تدوین شده است، ما برای آسانتر کردن مسئله این تجزیه و تحلیل را از سه راه
محدود ساخته ایم:
قیمتهای اوپک براساس شرایط واقعی ثابت تلقی شده است.
تأثیر تغییرات احتمالی سیاستهای انرژی کشورهای صنعتی را درنظر نگرفته ایم.
از نظر زمان، فقط تا پایان ١٩٨٥ را مورد مطالعه قرار داده ایم. چون این مدت به قدر کافی کوتاه است
و برنامه های زمانی لازم جهت طرحریزی و اجرای پروژه های بزرگ موانع مهمی بر سر راه افزایش و
توسعه ظرفیت تولید نفت می باشند.ب
البته در عمل اگر تقاضا برای انرژی بر عرضه نفت فشار وارد آورد، قیمتهای واقعی نفت افزایش
خواهد یافت و احتمالاً در سیاستهای دولت نیز تغییراتی پدید خواهد آمد. افزایش قیمتها مستقیما و به
طور غیرمستقیم درنتیجه تأثیر منفی آن بر رشد اقتصادی سبب کاهش تقاضا برای نفت خواهد شد. دولتها
نیز به نحو جدی تری سعی در صرفه جویی انرژی و افزایش عرضه خواهند نمود.
در این چهارچوب تحلیلی، ما دامنه های زیر را به عنوان پارامترهای محتمل برای متغیرهای اصلی در
نظر گرفته ایم:
در طول سالهای ٨٥-١٩٧٨ رشد واقعی اقتصادی در کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی و
عمران از میانگین سالانه ٧/٣ درصد به سطح ٢/٤ درصد افزایش خواهد یافت.
صرفه جویی در انرژی، در پاسخ به افزایش قیمتهای گذشته و سیاستهای موجود دولتها، رشد
تقاضای انرژی کشورهای سازمان همکاری اقتصادی و عمران را بین ٧٠ تا ٨٠ درصد میزان رشد
١- این مطالعات تحلیلهای انجام شده در نشریه٧٧-١٠٢٤٠ (وضعیت بین المللی انرژی ٬ دورنگری به سال ٬١٩٨٥ آوریل ١٩٧٧ ) را با ER شرایط روز تطبیق داده و آنها را گسترش می بخشد.