ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣٧ - دلالت آيه

(مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عِيداً): در اينباره دو قول نقل كرده‌اند:

١- يعنى روزى كه براى ما «خوان آسمانى» نازل مى‌كنى، عيد مى‌گيريم و بعد از اين ما و آنهايى كه بعد از ما خواهند آمد، آن روز را بزرگ مى‌داريم. اين قول از سدى، قتاده، ابن جريج و مختار ابو على جبايى است.

٢- يعنى: از بركت تفضل خداوند، مائده‌اى عايد ما ميشود و از نعمتش بر خوردار ميشويم. معناى اول، بهتر است.

(لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا): اين عيد، براى دوره ما و دوره‌هاى بعد است. ابن عباس گويد:

مقصود اين است از اين «خوان آسمانى» اول و آخر مردم، استفاده خواهند كرد.

(وَ آيَةً مِنْكَ‌): اين خوان آسمانى، آيتى است از جانب تو كه دلها را براى ايمان نرم و آماده مى‌سازد و مردم را به اعتراف حق وادار مى‌كند، در نتيجه، بوسيله آن آيت يكتايى تو و رسالت پيامبرت به نبوت خواهد رسيد.

(وَ ارْزُقْنا): و اين خوان آسمانى را روزى ما گردان. جبايى گويد: يعنى شكر- گزارى را در مقابل آن نصيب ما گردان.

(وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌): و تو بهترين روزى دهندگانى.

دلالت آيه‌

اين آيه، دلالت دارد بر اينكه بندگان به يكديگر روزى مى‌دهند، زيرا اگر چنين نبود، معنى نداشت كه گفته شود: خدا بهترين روزى دهندگان است. حال آنكه صحيح نيست گفته شود: «خدا بهترين خدايان است!» زيرا خدايانى وجود ندارد.

(قالَ اللَّهُ‌): خداوند دعاى عيسى را مستجاب كرده، فرمود:

(- إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ‌): من خوان آسمانى را بر شما نازل خواهم كرد.

(فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ‌): و اگر كسى از شما بعد از آن كفران نعمت كند، او را چنان عذابى كنم كه هيچيك از جهانيان را چنان عذابى نكنم.