ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩١ - مقصود

بيان آيه ٩٨- ٩٩

لغت‌

علم: حالتى است كه به انسان اطمينان و آرامش مى‌بخشد. در حقيقت، معناى آن اعتقاد صحيح به چيزى از روى اطمينان است. «رؤيت» نيز به همين معنى است، با اين تفاوت كه: علم همه جهات امرى را معلوم ميدارد لكن «رويت» تنها از يك جهت، امرى را مشخص مى‌سازد.

عقاب: زيانى است كه از روى استحقاق، همراه با خفت و اهانت، دامنگير انسان ميشود. علت اينكه «عقاب» گفته‌اند، اين است كه بدنبال و «عقب» گناه، به سراغ انسان مى‌آيد.

مغفره: پوشيدن گناه و بر طرف كردن كيفر آن.

رسول: از ارسال بمعناى فرستادن، فرستاده. فرق بين «رسالت» و «نبا» اين است كه: «نبا» خبر دادنى است كه توقع اطاعت، با آن نيست، بر خلاف رسالت، كه خبر دهنده انتظار دارد كه از او اطاعت كنند.

بلاغ: رسيدن معنى به ديگرى، و در اينجا مقصود اين است كه تهديدهاى الهى به مردم ابلاغ شود. اين كلمه، بمعناى كفايت نيز هست.

مقصود

در آيات پيش خداوند، يك سلسله از احكام و مقررات دينى را بيان كرد. اكنون مردم را وعده و وعيد داده، مى‌فرمايد:

(اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ‌): بدانيد كه كيفر خداوند نسبت به گنهكاران، سخت است.

(وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌): و خداوند نسبت بمردم تائب و مطيع، آمرزگار و رحيم است.