ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣٦ - مقصود

بيان آيه ١١٤- ١١٥

قرائت‌

اهل مدينه و شام و عاصم «منزّلها» به تشديد و ديگران بدون تشديد خوانده‌اند.

مؤيد قرائت بدون تشديد، فعل «انزل علينا مائدة» مى‌باشد و بهتر است كه جواب بر طبق سؤال باشد. وجه تشديد اين است كه «نزّل و انزل» بيك معنى هستند.

لغت‌

عيد: اسم چيزى است كه در وقت معين، باز مى‌گردد. حتى به خيال و غم هم «عيد» گفته‌اند. اعشى گويد:

يعنى: واى بر حال من، كه جگرم از عشق سوزان او آتش گرفت و دلم به غم هجران او عادت كرد! و ديگرى گويد:

يعنى: اى خيال، ترا چقدر شوق و درخشندگى است؟!

اعراب‌

(تَكُونُ لَنا): در محل نصب، صفت براى «مائدة» لنا: حال. يعنى «تكون عيدا لنا»( لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا): بدل از «لنا»

مقصود

اكنون خداوند متعال، درباره دعاى حضرت عيسى مى‌فرمايد:

(- قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ‌). هنگامى كه قوم از او خواهش كردند، وى بدرگاه خدا دعا كرد. برخى گفته‌اند: او هنگامى دعا كرد كه خداوند به او اذن داده بود.

(اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً): خدايا اى پروردگار ما خوانى از آسمان بر ما نازل گردان.