ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥١ - مقصود

محمد و امتش كه گواه حقند- نوشته شده است، قرار ده. برخى گفته‌اند: يعنى در لوح محفوظ نام ما را در رديف نام گواهان ثبت كن. حسن گويد: يعنى با كسانى كه به ايمان شهادت مى‌دهند. جبايى گويد: يعنى با كسانى كه به تصديق پيامبر و كتاب تو شهادت مى‌دهند،( وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِ‌): به چه عذرى به خدا و قرآن ايمان نياوريم؟! زجاج گويد: اين مطلب را در جواب كسانى مى‌گفتند كه آنها را بر ايمانشان ملامت مى‌كردند. برخى گفته‌اند: آنها پيش خودشان فرض مى‌كردند كه اگر كسى از آنها سؤال كرد، اينطور جواب دهند. مقصود از حق، قرآن و اسلام است. توصيف قرآن، نه اينكه از جانب حق آمده يا نازل شده، مجاز است، زيرا فرشته، مى‌آمد يا نازل مى‌شد، نه قرآن. برخى گفته‌اند: يعنى پديدار شد. مثل‌(جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ) (ق ١٩: علامت موت پديدار گشت).

(وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ‌): اميدواريم كه بواسطه ايمانمان خداوند ما را با مؤمنان امت محمد، داخل بهشت گرداند.