ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٥ - ترجمه

[سوره المائدة (٥): آيه ٦٤]

(وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً وَ أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ (٦٤))

[١]

ترجمه‌

و يهود گفتند: دست خدا بسته است. دستهاى ايشان بسته است و بواسطه اين گفتارشان لعنت شده‌اند. بلكه دستهاى خدا باز است و هر گونه بخواهد انفاق مى‌كند.

نازل شدن قرآن بر تو بر سركشى و كفر بسيارى از آنان مى‌افزايد. ما تا روز قيامت، در ميان ايشان دشمنى و كينه افكنده‌ايم. هر گاه آتشى براى جنگ بيفروزند، خداوند خاموش مى‌سازد. آنان در روى زمين فساد مى‌كنند و خدا مردم مفسد را دوست ندارد.

[١]- آيه ٦٤ سوره مائده جزء ٦ سوره ٥