(وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ‌): اگر دست از مجازات آنها برداريد و شكيبايى كنيد و تلخى صبر را بچشيد، بهتر است، زيرا پاداش آن بزرگ است.

(وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ‌): اى محمد، در ابلاغ رسالت، صبر كن و آزار و اذيتها را تحمل كن و مطمئن باش كه خداوند ترا بر صبورى و بردبارى توفيق مى‌دهد و كارها را براى تو آسان مى‌كند.

برخى گويند: يعنى چيزهايى كه صبر لازم دارند، بر آنها صبر كن كه خدا ترا توفيق مى‌دهد.

(وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ‌): و از اعراض مشركين، غمگين مباش، زيرا سرانجام بر آنها پيروز مى‌شوى و اگر آنها اعراض مى‌كنند، بر تو ملامتى نيست. تو به وظيفه خود عمل كردى و امر خدا را بمردم رسانيدى.

برخى گويند: يعنى بر كشتگان احد غمگين مباش، زيرا خداوند مقام آنها را بالا برده و در بهشت جاى داده است.

(وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ‌): از اينكه آنها با تو و يارانت، نيرنگ مى‌كنند، دلتنگ نباش، زيرا خداوند نيرنگشان را بخودشان باز مى‌گرداند و شما را از شر ايشان حفظ مى‌كند.

(إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا): خدا با كسانى است كه از شرك و زشتى‌ها و گناهان كبيره بپرهيزند و آنها را يارى و حفظ مى‌كند.

(وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ‌): و با كسانى است كه نيكوكار باشند.

حسن گويد: يعنى از آنچه بر آنها حرام است مى‌پرهيزند و در آنچه بر آنها واجب است، نيكوكارند.