ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٧ - قرائت

[سوره الإسراء (١٧): آيات ٧٦ تا ٧٧]

(وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَ إِذاً لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاَّ قَلِيلاً (٧٦) سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلاً (٧٧))

ترجمه:

نزديك بود كه ترا از اين سرزمين دور كنند كه ترا از آن خارج سازند. اگر چنين كرده بودند، پس از رفتن تو، جز مدت كمى باقى نمى‌ماندند. روش ما نسبت به پيامبرانى كه فرستاده‌ايم، همين است و روش ما را تغيير پذير نخواهى يافت.

قرائت:

اهل حجاز و ابو عمرو و ابو بكر «خلفك» و ديگران «خلافك» قرائت كرده‌اند.

از يعقوب، هر دو روايت شده است.

گفته‌اند: خلف و خلاف، هر دو بمعناى بعد و مضاف محذوف است. يعنى: «بعد خروجك». شاعر گويد:

(اى بعد طلوع الثريا) يعنى: قلب او نگران و پريشان بود، تا اينكه بعد از طلوع ثريا به حاجتهاى خود نائل آمد.

اگر «خلاف» را اسم جهت و به معناى پشت سر بگيريم، باز هم مضاف در تقدير است. گويا مى‌گويد: «در وراى خارج شدن پيامبر».

و اگر «خلاف» را مصدر بگيريم، اضافه به مفعول به شده است.