(وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالاً وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً وَ جَعَلَ لَكُمْ سَرابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ وَ سَرابِيلَ تَقِيكُمْ بَأْسَكُمْ كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ (٨١) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْكَ الْبَلاغُ الْمُبِينُ (٨٢) يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها وَ أَكْثَرُهُمُ الْكافِرُونَ (٨٣) وَ يَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ثُمَّ لا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ (٨٤) وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ ظَلَمُوا الْعَذابَ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ (٨٥))

ترجمه:

و خداوند از آنچه آفريد، براى شما سايه‌هايى قرار داد و از كوه‌ها براى شما پناهگاهى بساخت و براى شما پيراهنهايى فراهم كرد كه از گرما و سرما شما را حفظ كنند و جامه‌ها و زره‌هايى كه شما را از خطر نگه دارند. اينطور خداوند نعمت خود را بر شما تمام مى‌كند، شايد سر تسليم فرود آوريد. پس اگر اعراض كنند، وظيفه تو تنها ابلاغ است. نعمت خدا را مى‌شناسند، سپس منكر ميشوند و بيشتر آنها كافر هستند.

روزى كه از هر امتى گواهى بر انگيزيم. آن گاه بمردم كافر اجازه عذر خواهى داده نخواهد شد و بمنظور اصلاح و راهنمايى مورد عتاب قرار نخواهند گرفت و هنگامى‌