ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٣ - شأن نزول

[سوره الإسراء (١٧): آيات ٧٣ تا ٧٥]

(وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ وَ إِذاً لاتَّخَذُوكَ خَلِيلاً (٧٣) وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلاً (٧٤) إِذاً لَأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً (٧٥))

ترجمه:

نزديك بود ترا از آنچه بتو وحى كرده بوديم منحرف كنند كه غير آن را به ما بدروغ نسبت دهى. آن گاه ترا بدوستى مى‌گرفتند. اگر ترا ثابتقدم نكرده بوديم، نزديك بود كه اندكى به آنها تمايل پيدا كنى. اگر چنين ميكردى دو برابر در دنيا و دو برابر در آخرت، عذابت مى‌كرديم براى خود در برابر ما ياورى نمى‌يافتى.

اعراب:

(لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ‌): لو لا تثبيتنا اياك و «ان ثبتناك» مبتدا و خبر آن در تقدير است.

شأن نزول:

در باره سبب نزول اين آيه، اقوالى است:

١- سعيد بن جبير گويد: قريش به پيامبر گفتند: اگر خدايان ما را تعظيم نكنى، ترا از لمس حجر الاسود، منع مى‌كنيم. پيامبر گرامى پيش خود گفت: گناهى بر من‌