ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧٦ - قرائت

[سوره الإسراء (١٧): آيات ٧٠ تا ٧٢]

(وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‌ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلاً (٧٠) يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلاً (٧١) وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‌ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌ وَ أَضَلُّ سَبِيلاً (٧٢))

ترجمه:

ما بنى آدم را گرامى داشتيم و آنها را در خشكى و دريا سوار كرديم و از چيزهاى پاكيزه، روزى داديم و بر بسيارى از مخلوقات برترى بخشيديم. روزى كه هر گروهى را بنام پيشوايشان بخوانند. هر كه نامه‌اش بدست راستش داده شود، نامه‌اش را- با شوق و لذت- بخواند و بقدر نخك هسته خورمايى ستم نبيند. و هر كه در اين جهان كوردل باشد، در جهان ديگر نيز كور و گمراه‌تر است.

قرائت:

اعمى: بصريان اولى را به اماله و دومى را به تفخيم خوانده‌اند. حمزه و كسايى هر دو را به اماله خوانده‌اند. ديگران هر دو را به تفخيم خوانده‌اند. «اعمى» دوم، صيغه تفضيل است. يعنى «فهو فى الآخرة اعمى منه فى الدنيا» يعنى: او در آخرت،