٢- از ابن عباس روايت شده است كه: منظور خوابى است كه پيامبر در مدينه ديد. او در خواب ديده بود كه داخل مكه شده است، از اينرو رهسپار مكه شد، ولى مشركين در حديبيه، راه را بر او گرفتند و نگذاشتند داخل مكه شود، در نتيجه بعضى دچار شك و ترديد شدند و گفتند: يا رسول اللَّه، مگر نه بما خبر داده بودى كه داخل مكه خواهيم شد؟ فرمود: به شما گفته بودم كه همين امسال داخل مى‌شويم؟ گفتند:

- نه.

فرمود:

- انشاء اللَّه، داخل خواهيم شد.

آن سال، از همانجا باز گشتند و سال ديگر مكه را فتح كردند. از اين رو اين آيه، نازل شد:( لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِ‌) (فتح ٢٧: خداوند، در جواب به پيامبر خود راست گفت).

اين قول از جبائى است.

اين خواب، براى مردم فتنه و امتحان بود، به همان دليل كه گفتيم.

٣- مقصود اين است كه پيامبر در خواب ديد كه: بوزينگانى بر منبرش بالا مى‌روند و پائين مى‌آيند. او از اين خواب دلگير شد.

سعيد بن يسار، روايت كرده است كه: پيامبر گرامى اسلام، پس از اين خواب، ديگر نخنديد، تا از دنيا رفت. از امام باقر و امام صادق (ع) نيز همين طور روايت شده است.

گفته‌اند: بنا بر اين، منظور از «شجره ملعونه در قرآن» بنى اميه است. خداوند به پيامبر خبر داد كه آنها بر مقامش تسلط مى‌يابند و ذريه‌اش را مى‌كشند.

منهال بن عمرو روايت كرده است كه: بر على بن حسين (ع) وارد شده، پرسيدم:

چگونه صبح كردى؟

فرمود: