- بخدا، صبح كردم مثل بنى اسرائيل كه در دست فرعونيان اسير بودند و پسرانشان را مى‌كشتند و زنانشان را زنده مى‌گذاشتند. كسى كه بعد از پيامبر، بهترين مردم است بر منبرها لعن مى‌شود. هر كه ما را دوست بدارد، حقش را كم مى‌دهند.

به حسن گفتند:

- اى ابو سعيد، حسين بن على را كشتند.

او گريه كرد، تا گونه‌هايش تر شدند، سپس گفت:

- واى بر امت بيچاره‌اى كه: زنا زاده‌اش پسر پيامبرش را مى‌كشد! ابن عباس و حسن گويند: شجره ملعونه، درخت زقوم است.

ابو مسلم گويد: يهود است.

معناى آيه اين است: خوابى كه ديده‌اى و درخت ملعون را براى مردم فتنه‌اى قرار داديم. اينكه درخت زقوم را فتنه مى‌نامد، بخاطر اين است كه: مشركين مى‌گفتند:

آتش درخت را مى‌سوزاند. چگونه ممكن است، درخت در آتش برويد؟! اما مردم مؤمن، تصديق كردند. در روايت است كه ابو جهل مى‌گفت: محمد شما را به آتشى وعده مى‌دهد كه سنگ را مى‌سوزاند. در عين حال گمان مى‌كند كه در آنجا درخت مى‌رويد! اينكه مى‌گويد:(فِي الْقُرْآنِ) يعنى: آن درخت، در قرآن ذكر شده است.

(وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً): ما بوسيله داستان امتهايى كه هلاك شده‌اند، آنها را مى‌ترسانيم. يا بوسيله آيات آنها را مى‌ترسانيم. لكن آنها در كفر و سركشى و گمراهى بيشتر غوطه‌ور مى‌شوند.