سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٦ - يك نكته از اين معنا (شرح يك كلمه)

درباره هر كدام از آن‌ها مى‌توان يك كتاب نگاشت. اين جمله، براى امثال ما پرسش برانگيز است كه مباره آدم با خودش چگونه است؟ بر فرض كه «با خود مبارزه كردن را» تصور كرديم و فهميديم، اين پرسش پيش مى‌آيد كه چرا با خودش مبارزه كند؟

در پاسخ امثال اين مسائل گفته مى‌شود كه راه تكامل در گرو مبارزه با نفس است؛ يعنى اگر خواهان كمال و تكامل هستيد، اين گوى و اين ميدان؛ اگر دنبال معشوق حقيقى ‌نه مجازى‌ـ مى‌رويد، بايد از كوچه مبارزه با نفس بگذريد؛ هرچند كه سر بشكند ديوارش.

ممكن است كه اين جواب را از روى «تعبد» و از سر تسليم بپذيريم؛ به اين دليل كه نخست، امام چنين مى‌فرمود و او هم، سنجيده سخن مى‌گفت و بدون دليل، كلامى بر زبان نمى‌آورد. دوم، همه ما، آيات و رواياتى كه مطلب پيش گفته را تأكيد مى‌كند، ديده‌ايم و شنيده‌ايم. از جمله آن روايات، فرمايش حضرت رسول‌خداست كه فرمود: «اَعْدى عَدُوِّكْ، نَفْسُكَ الّتي بَيْنَ جَنْبَيْك»؛[١] يعنى بزرگ‌ترين دشمن تو، همان نفس تو است كه در باطنت هست و در صندوق سينه‌ات، سنگر گرفته است.

امام اين مطلب را با عبارت‌ها و در مناسبت‌هاى گوناگون مى‌فرمود. هر فردى