سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٢ - امام و مؤسسه در راه حق
«حوزهاى كه ما داريم، حوزهاى است كه از رژيم گذشته باقى مانده و با وجود آن ضربهها و فشارهاى كذايى كه به آن وارد مىآمد به حيات خود ادامه داده است. نهايت كارى كه اين حوزه مىتواند انجام دهد، اين است كه افرادى را در رشته فقه و اصول تربيت نمايد تا «فقيه» شوند. و نيز مبلغانى را براى وعظ و خطابه پرورش دهد. بيش از اين، از اين حوزه در چنان شرايطىـ ساخته نيست؛ اما آنچه در حكومت اسلامى به آن نياز داريم، بيش از اين است؛ براى اينكه از نظر كمّيت، مسؤوليتهاى حوزه در زمان حال، حداقلّ پنجاه برابر مسؤوليتها در زمان گذشته است. از هر ارگانى، از ارتش گرفته تا وزارتخانهها، دانشگاهها و ديگر ارگانها، كارشناس امور دينى مىخواهيم. اگر بخواهيم همه اين سازمانها و ارگانها اسلامى بشوند، بايد همهجا كارشناس اسلامى (روحانى) حاضر و ناظر باشد. حوزهاى كه ما اكنون داريم، پاسخگوى چنين نيازهايى نيست؛ از اين رو بايد تدبيرى انديشيد كه حوزه هم از نظر كمّيت و هم از نظر كيفيّت، وسعت يابد تا پاسخگوى آن مسائل و نيازهاى جامعه باشد. بايد وضع تحصيل، تدريس و تحقيق به گونهاى باشد كه نيازهاى جامعه اسلامى را تأمين كند؛ بنابراين بايد تحولاتى بنيادين در حوزه به وجود بيايد».
در ادامه جلسه، به كمبودهاى حوزه اشاره كردم كه با وجود كمبودهايى كه خود حضرت عالى هم استحضار داريد، چنين حوزهاى نمىتواند از پس كارها برآيد و نخواهد توانست كه مطالبات جامعه را تأمين كند. ما در حد امكانات خود از زمان تبعيد حضرت عالىـ كارى را در «مؤسسه در راه حق» انجام داديم. بخشى را به نام بخش آموزش تأسيس كرديم تا دروسى كه در حوزه نيست و مورد نياز است در آنجا تدريس بشود.