سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٩٧ - راهبرد علوى
اينكه آشكارا، به مشركان و اسلام و دشمنان خدا گفت كه ما دشمن شما هستيمـ تأسى كنيد! شما هم صريح بگوييد: «مرگ بر آمريكا».
ما مسلمان هستيم و تابع ابراهيم(عليه السلام)؛ يعنى راهبرد ما بايد ابراهيمى باشد؛ همانگونه كه امام خمينى(رحمه الله) چنين بود. اين همان چيزى است كه اسلام به ما دستور داده است.
راهبرد علوى
امام را بايد مثل جدش امير مؤمنان(عليه السلام) با قاطعيت و صلابتش بشناسيم. پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله) براى تقسيم غنايم جنگى، به امير مؤمنان(عليه السلام) مأموريتى داد. حضرت امير(عليه السلام) در تقسيم غنايم، سختگيرى كرد و به اصطلاحـ مته را بر خشخاش گذاشت. برخى از اين كار برآشفتند و شكايت آن جناب را نزد پيامبر(صلى الله عليه وآله) بردند و گفتند: «على، خيلى سختگيرى مىكند. خوب است كه اندكى انعطاف داشته باشد». پيامبر فرمود: على(عليه السلام) در مقام اداى وظايف خدائيش «خشن» و انعطافناپذير است: «اِرفَعوا ألسنتَكم عن على بن ابىطالب؛ فاِنَّهُ خشنٌ فى ذات الله عزّ و جلّ، غيرُ مُداهن فى دينه»؛[١] يعنى در دينش، نرمى به خرج نمىدهد. از حق شخصى خودش مىگذرد؛ از صبح تا به شب زحمت مىكشد و با هزار خون دل، چشمه آب حفر مىكند؛ ولى به محض آنكه آب جارى شد، آن را وقف فقراى جامعه مىكند. اين چشمهها در آن صحراى سوزان حجاز چقدر قيمت داشت، خدا مىداند؛ ولى آن جناب، خودش نان جو مىخورد و چشمه آب زلال را براى نيازمندان وقف مىكرد، چون آنجا، جاى انعطاف است.
[١] شيخ مفيد، ارشاد، ج ١، ص ١٧٣.