سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره)
(١)
مقدمه گردآورنده
٩ ص
(٢)
فصل اول
١٣ ص
(٣)
كليّات
١٣ ص
(٤)
كليات
١٥ ص
(٥)
1 اشاره به دو نظريه جامعه شناسى، مبنى بر اين كه آيا نوابغ و قهرمانان، جامعه و تاريخ را مى سازند يا برعكس؟
١٥ ص
(٦)
2 نظريه اسلام در اين مسأله و نارسايى آن دو نظريه
١٦ ص
(٧)
سرآمدِ نوابغ تاريخ (پيامبر خاتم) نيز، به تنهايى جامعه و تاريخ را نساخت
١٩ ص
(٨)
3 بنيان گذارِ « بزرگداشت ها»
٢٢ ص
(٩)
5 علت « بزرگداشت» حضرت نوح در قرآن
٢٤ ص
(١٠)
7 روش قرآن براى « زنده نگاه داشتن» ياد ديگران
٢٥ ص
(١١)
10 هدف از « بزرگداشت ها و مراسم عزادارى» چيست؟
٣٢ ص
(١٢)
11 وصيت نامه امام كجا و نشريه هاى دگرانديش كجا؟!
٣٤ ص
(١٣)
14 چكيده سخن
٣٩ ص
(١٤)
فصل دوم
٤١ ص
(١٥)
الف بعد علمى
٤٧ ص
(١٦)
ابتكار امام در علوم چهارگانه
٥١ ص
(١٧)
مكتب فلسفى امام
٥٣ ص
(١٨)
بزرگ ترين استاد حوزه
٥٤ ص
(١٩)
ب بُعد عرفانى ـ اخلاقى
٥٥ ص
(٢٠)
چاپ رساله، با اجبار شاگردان
٥٨ ص
(٢١)
يك نكته از اين معنا (شرح يك كلمه)
٦٥ ص
(٢٢)
جمله و نماز پايانى
٨٥ ص
(٢٣)
ج بُعد سياسى ـ اجتماعى
٨٨ ص
(٢٤)
درك موقعيت و كياست سياسى
٨٩ ص
(٢٥)
درس امام را تعطيل كردند
٩٤ ص
(٢٦)
تشكيل هيئت هاى مؤتلفه به دستور امام
٩٩ ص
(٢٧)
تشكيل « هيئت مدرسين» به دست اصحاب امام
١٠٠ ص
(٢٨)
تبعيد امام و تعقيب ياران
١٠٤ ص
(٢٩)
امام و دغدغه حوزه و دانشگاه
١١٠ ص
(٣٠)
امام و مؤسسه در راه حق
١١١ ص
(٣١)
د بعد مديريت و رهبرى
١١٦ ص
(٣٢)
فصل سوم
١٢٥ ص
(٣٣)
دليل برترى آراى تربيتى امام بر نظر ديگر مصلحان و مربيان جهان
١٢٧ ص
(٣٤)
امام و احياى ابعاد فراموش شده اسلام
١٣٠ ص
(٣٥)
علت فراموش شدن آراى تربيتى اسلام
١٣١ ص
(٣٦)
امام و به جلوه آوردن مذهب جعفرى
١٤٢ ص
(٣٧)
امام و كشف هويت متدينان؛ اعتراف بزرگان غرب تا سران شرق
١٤٧ ص
(٣٨)
اعتراف رئيس جمهور اتريش
١٥٠ ص
(٣٩)
اعتراف اُسقف هاى مسيحى
١٥٠ ص
(٤٠)
اعتراف رئيس جمهور شوروى سابق
١٥١ ص
(٤١)
حوادث تاريخ، قابل تكرار است
١٥٣ ص
(٤٢)
گوساله پرستى مدرن و نطفه و نقطه شروع آن
١٥٨ ص
(٤٣)
تهاجم فرهنگى و غارت ارزش ها
١٦١ ص
(٤٤)
راه جلوگيرى از اين تهاجم و غارت (از جهاد نبوى و حسينى تا قيام خمينى)
١٦٢ ص
(٤٥)
فصل چهارم
١٦٧ ص
(٤٦)
در دفاع از ارزش ها
١٦٩ ص
(٤٧)
ملاك خطا و صواب در قضاياى ارزشى چيست؟
١٨١ ص
(٤٨)
تمايز قرائت هاى مختلف با اختلاف فتاوا
١٨٨ ص
(٤٩)
يك شبهه و جواب آن
١٨٦ ص
(٥٠)
1 علوم ثابت و تغيير ناپذير
١٩٠ ص
(٥١)
2 شناخت هاى عادىِ تغييرپذير
١٩١ ص
(٥٢)
راهبرد امام خمينى، در دفاع از ارزش ها چه بود؟
١٩٤ ص
(٥٣)
راهبرد قرآن در حفظ ارزش ها (نه سازش، نه تسليم)
١٩٤ ص
(٥٤)
راهبرد ابراهيمى
١٩٦ ص
(٥٥)
راهبرد علوى
١٩٧ ص
(٥٦)
چكيده سخن
١٩٩ ص
(٥٧)
چند نمونه از برخوردهاى امام خمينى در دفاع از ارزش ها
١٩٩ ص
(٥٨)
نمونه اوّل امام و حكم منكران قصاص (از امروز مرتدند و )
١٩٩ ص
(٥٩)
نمونه دوم تذكر به صدا و سيما، براى پخش يك مصاحبه
٢٠٠ ص
(٦٠)
نمونه سوم جمهورى اسلامى، نه يك كلمه بيش و نه يك كلمه كم
٢٠٠ ص
(٦١)
نمونه چهارم برخورد كليمى با رشدى سامرى
٢٠١ ص
(٦٢)
فصل پنجم
٢٠٥ ص
(٦٣)
اهداف و آرمان هاى حضرت امام خمينى
٢٠٥ ص
(٦٤)
1 تشكيل حكومت اسلامى
٢٠٧ ص
(٦٥)
2 حمايت از محرومان و قشر آسيب پذير
٢٠٨ ص
(٦٦)
3 حفظ وحدت ميان اقشار جامعه ايران
٢٠٩ ص
(٦٧)
4 ايجاد روح همبستگى و اتحاد ميان مسلمانان جهان
٢٠٩ ص
(٦٨)
5 تحقير و تضعيف استعمارگران و جهانخواران
٢١٠ ص
(٦٩)
6 كَندن غده سرطانى (اسرائيل) از قلب جهان اسلام
٢١٠ ص
(٧٠)
7 مبارزه با طاغوت هايى كه به نام اسلام، حكومت مى كنند
٢١١ ص
(٧١)
8 هدايت انسان به جايگاه اصلى و گمشده واقعى اش (قرب الاهى و سعادت جاويد)
٢١١ ص
(٧٢)
9 آشنايى جوامع جهانى با معارف اصلى شيعه (هدف فراكشورى)
٢١٢ ص
(٧٣)
چكيده سخن
٢١٣ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص

سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٩ - سرآمدِ نوابغ تاريخ (پيامبر خاتم) نيز، به تنهايى جامعه و تاريخ را نساخت

 

سرآمدِ نوابغ تاريخ (پيامبر خاتم) نيز، به تنهايى جامعه و تاريخ را نساخت

 

همه مسلمانان مى‌دانند و معتقدند كه ‌از بدو خلقت تا كنون و بلكه تا پايان روزگار، يعنى از ازل تا ابد‌ـ شخصيتى به فضيلت پيامبر اسلام، حضرت محمد بن عبدالله(صلى الله عليه وآله) نيامده و نخواهد آمد.[١] مكتب او، بهترين مكتب‌ها، رهبرى او، كامل‌ترين رهبرى‌ها و ويژگى‌هاى شخصى او ممتاز بود. با اين وصف، به تنهايى نتوانست تأثيرات كافى و دگرگونى‌هايى را كه در نظر داشت، در مدت كوتاهى به وجود بياورد. در زمان حيات خويش، تحولى بسيار مهم را بنياد نهاد؛ ولى به اتمام نرسيد و پس از رحلت پيامبر(صلى الله عليه وآله) به جاى اين‌كه آن خط در مسير تكاملى خودش پيش برود، عقب‌گردهايى كرد و متأسفانه انحراف‌ها، انعطاف‌ها و كجروى‌هايى پديد آمد. حدود چهارده قرن، به اين منوال گذشت. كسانى كه به نام رهبرى مسلمانان و به اسم جانشين پيامبر در گوشه و كنار دنيا ‌چه در زادگاه اسلام و چه در كشورهايى كه مردمانش بعدها مسلمان شدند و حتى در اندلس[٢]‌ـ حكومت كردند؛ ولى در حقيقت، نه‌تنها جانشين پيامبر نبودند، بلكه بسيارى از كارها و رفتارهايشان در جهت عكس برنامه‌اى بود كه پيغمبر اسلام ترسيم كرده بود. آنان به نام خلافت اسلامى، مانند پادشاهانى كه مذهبى ندارند؛ به عياشى، خوش‌گذرانى، ظلم بر مردم و بى‌اعتنايى به توده‌هاى مردم گذراندند. نتيجه


[١] فصل نهم كتاب قهرمان در تاريخ درباره «مرد حادثه‌جو و مرد حادثه آفرين» است. در آن فصل، از تحقيق مشهور «ماك كين كاتل»، شخصيت‌هاى برجسته در تاريخ عرب را نام برده است. ده نفر، نامشان در ابتداى هزار تن از نام بُرده‌شدگان است كه نام مبارك «محمد(صلى الله عليه وآله)» در صدر همه نوابغ و قهرمانان قرار دارد. ر.ك: سيدنى هوگ، قهرمان در تاريخ، ترجمه خليل ملكى، فصل ٩، ص ١٣٩. [٢] اندلس سرزمينى است در جنوب غربى اروپا كه در سال ٩٢ هجرى مسلمانان آن را فتح و حدود هشتصد سال بر اين ناحيه فرمانروايى كردند.