سيرى در ساحل بينش و منش حضرت امام خمينى(ره) - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٨ - د بعد مديريت و رهبرى
هستـ نظير آن را در عالم نمىتوان يافت؛ زيرا كه رهبرى چون راهبر اين جامعه، كس در جهان ندارد.
پنهان نماند آن چيزى كه امام ساخت، مردم استعداد آن را داشتند. امام آن استعداد، شور و شعور را شكوفا ساخت. او، قوم خويش (مردم) و خوبىهايشان را درك كرد. زبان حالش و لسان قالش، همان بود كه حضرت سيدالشهدا(عليه السلام) در شب عاشورا فرمود كه اصحابى باوفاتر و بهتر از شما سراغ ندارم: «فَاِنّي لا اَعْلَمُ لي اَصحاباً اَوْفى وَلا خَيراً مِنْ اَصحابي...».[١]
نگاه و نظر امام به مردم، ياران و هم پيمانانش، همان نگاه سالار شهيدان بود. او مىگفت: هيچ ملتى را بهتر از ملت ايران سراغ ندارم؛ حتّى مىفرمود:
«من، با جرأت مدعى هستم كه ملت ايران و توده ميليونى آن در عصر حاضر، بهتر از ملت حجاز[٢] در عهد رسولالله(صلى الله عليه وآله) و كوفه و عراق در عهد اميرالمؤمنين و حسين بن على(عليهما السلام)مىباشند. آن حجاز كه...با بهانههايى به جبهه نمىرفتند كه خداوند تعالى در سوره توبه، با آياتى آنها را توبيخ فرموده و وعده عذاب داده».[٣]
با اين اعتقادى كه امام به مجموعه ملت داشت، ملت نيز برايش سر مىافشاند و جان و مال فدايش مىكرد. با يك اشاره او، امت شور مىآفريد و ميليونها نفر روانه جبهه و جهاد مىشدند. پس از رحلتش و در ايّام سالگردش نيز، از سراسر كشور كاروانها، عاشقانه ـ همچو پروانه برگرد شمع ـ بر مزارش حاضر مىشوند.
[١] مثير الاحزان، ص ٣٨. [٢] حجاز در شمال غربى عربستان واقع شده و غالب اراضى آن را نواحى كوهستانى تشكيل مىدهد. مكه و مدينه، در اين بخش از شبه جزيره عربستان واقعاند. [٣] وصيتنامه امام، ص ١٢.