سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩١ - در سفارت ايران در هند

حرف مجازى بود. قضيه را جدى نگيريد. اين حرف لقبى بود كه خود شما داديد. برگرديد همان لقب را به صورت مجازى تلقى كنيد. به ويژه آن‌كه مسيحيان نسبت به مسلمان‌ها علاقه داشتند. قرآن مى‌فرمايد از بين همه طوايف مردم كسانى كه بيشترين علاقه را به مسلمان‌ها دارند مسيحيان هستند: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنّا نَصارى،[١] خدا خيلى از اين‌ها تعريف مى‌كند‌؛ ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْباناً وَأَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ،[٢] وقتى آيات قرآنى را مى‌شنوند از چشمانشان اشك جارى مى‌شود. حالا اين مسيحيان دوستدار اسلام و مسلمانان چنين اعتقادى دارند. قرآن چگونه با اين‌ها مواجه مى‌شود؟ ما بوديم چه كار مى‌كرديم؟ پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله)چگونه با اين‌ها برخورد مى‌كند؟ مى‌فرمايد: تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الأَْرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبالُ هَدّاً * أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً،[٣]مى‌گويد جا دارد آسمان‌ها از هم بپاشيد، زمين بشكافد، كوه‌ها فرو بريزد از اين‌كه كسانى براى خدا فرزند قائلند. مسأله توحيد و اعتقاد به خدا آن‌قدر مهم است كه اگر كسى از آن منحرف شود آن‌قدر در سعادتش اثر سوء دارد كه جا