سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٩ - سخنرانى حضرت آيت الله مصباح يزدى« دام عزه» در حوزه علميه اميرالمؤمنين (بمبئى)

عالم هستى خلق شده براى اين‌كه كسانى حركت كنند و با آن سلسله مراتب به رسول‌الله اتصال يابند و ايشان هم آنها را به سوى خداى متعال هدايت كند و به مقامات عاليه‌اى كه خداوند براى اشرف مخلوقاتش در نظر گرفته سير بدهد‌؛ فِي مَقْعَدِ صِدْق عِنْدَ مَلِيك مُقْتَدِر،[١] اين مطلب را اگر درست تحليل كنيد مى‌شود درباره نگرش اسلام به جهان كتابى مفصل نوشت. بر اساس جهان‌بينى اسلامى ما بايد بكوشيم خودمان را از ظلمت‌ها خارج كنيم. ظلمت‌ها چه هستند؟ آنچه انسان را از خدا دور مى‌كند. اولين چيزهايى كه اشتغال به آنها مانع از توجه به خدا مى‌شود، محرّمات است. انسان مبتلا به گناه و كفر ‌العياذ بالله‌ـ اصلا رغبت نمى‌كند به طرف خدا رو كند‌؛ وَإِذا ذُكِرَ اللهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ،[٢] كسانى هستند كه وقتى نام خدا را مى‌شنوند ناراحت مى‌شوند. اين‌ها به دليل ارتكاب محرماتى است كه شارع مقدس با كمال تأكيد منع فرموده كه مبادا نزديك اين‌ها برويد، زيرا نه‌تنها شما را به خدا نزديك نمى‌كند اصلا هلاكتان مى‌كند. مرتبه بعدش گناهان صغيره است، مكروهات و مشتبهات است كه آدم را سرگرم مى‌كند و مانع مى‌شود از اين‌كه به سوى خدا