سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٨ - ريگشاها
ريگشاها
راه حوزه علميه مدينةالعلم يا جامعةالتبليغ از چند كوچه تنگ و باريك مىگذرد. اينجا هم به روال بسيارى از كشورهاى جهان سوم، خواسته يا ناخواسته، همه ابعاد زندگى را با لوازم تكنولوژى وفق ندادهاند، و اين امرى تناقضآميز شده و مشكلزا. براى مثال وقتى فرهنگ ماشينسوارى پذيرفته شد، گذرگاه وسيع لازم است و خيابان آسفالته، ولى اينجا از اين تطابقها خبرى نيست. ما هم كه با اين خصيصه در كشورمان بيگانه نيستيم تن به پيادهروى مىدهيم. لااقل حُسن اينجا فراوانى وسايل نقليه مخصوص گذر از اين كوچههاست؛ از درشكه اسبى و گارى شترى و گاوى گرفته تا سايكل ريگشا كه سهچرخهاى است كه روى دو چرخ عقبش صندلى گذاشتهاند و رانندهاى دارد كه بايد نفسزنان و عرقريزان پا بزند و اين وسيله را با يكى دو مسافر به اين سو و آن سو بكشاند. اتوريگشا هم كه موتور سهچرخه هندلى است بىدر و پيكر به