سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٦ - حكومت

حسينيه امام‌باره حيدرآباد كه عرض كردم هيچ جاى عالم چنين حسينيه‌اى به اين عظمت، به اين وسعت و به اين زيبايى وجود ندارد و فكر نمى‌كنم به اين زودى‌ها در جايى ساخته شود، اما در اين حسينيه صرفاً در ايام عاشورا و تاسوعا دسته‌جاتى مراسم عزادارى برگزار مى‌كنند. در طول سال در اختيار توريست‌هاست تا بيايند تماشا كنند و آثار باستانى هندوستان مايه شگفتى‌شان بشود و درآمدى هم براى دولت هند داشته باشد.

آيا اين وضع، به هندوستان اختصاص دارد؟ يعنى در عالم فقط تقدير هندوستان بود كه پانصد سال سلاطين اسلام در آنجا حكومت كنند و بعد كارشان به اين‌جا بكشد؟ خود مردم در اين كار نقشى نداشتند؟ آيا قاضى نور‌الله‌ها، ميرحامدحسين‌ها و بسيارى از علماى ديگر، عوامل جبرى بودند كه اين كارها را انجام دادند؟ آيا در اين زمان ممكن نيست كسانى امثال آنها پيدا شوند؟ الان اگر يك فرد هندى بخواهد درس بخواند ممنوع است، جلويش را مى‌گيرند؟! الان وضع مسلمان‌ها سخت‌تر است يا آن وقتى كه سيطره بت‌پرست‌ها بود و اصلا اسلام و مسلمان‌ها با آنها پدر كشتگى داشتند و دائماً در حال جنگ بودند؟ آن وقتى كه سلاطين متعصب سنى حاكم بودند چى؟ چه جور بود؟ با چه زحمتى آنجا مقاومت كردند و با نفوذ در حكومت توانستند پايه‌هايى براى ترويج تشيع