سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٧ - سخنرانى حضرت آيت الله مصباح يزدى« دام عزه» در حوزه علميه اميرالمؤمنين (بمبئى)

انسان‌ها مؤثرند‌؛ يك عامل الهى كه كارش هدايت انسان از ظلمت‌ها به سوى نور است‌؛ اللهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ، يك دستگاه، دستگاه الهى است كه يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّور، و برابرش دستگاه طاغوت است‌؛ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ، اين يك بينش قرآنى است كه اسلام عرضه مى‌كند. در عالم هستى براى انسان‌ها دو دسته عوامل متضاد معرفى مى‌كند‌؛ يك دسته از عوامل انسان‌ها را به سوى خدا كه نور مطلق است و به انوار او كه مراتب مختلفى دارند هدايت مى‌كند، و دسته‌اى ديگر انسان‌ها را به انواع ظلمت‌ها مبتلا مى‌كند. بايد از اين آيات چه استفاده‌اى بكنيم؟ اولا بايد بدانيم كه هدف از آفرينش ما، بعثت انبيا، انزال كتب آسمانى و هدف از خلق اوليا و اوصيا و ائمه معصومين، و اعطاى منصب امامت و ولايت به آنها چه بوده است؟ هدف اين است كه من و شما از ظلمت به سوى نور برويم، آن نور چيست؟ مى‌دانيم كه ذو مراتب است مرتبه اعلاى آن ذات مقدس حق‌تعالى است‌؛ اللهُ نُورُ السَّماواتِ، ولى او يك موجود و مخلوقى دارد كه نور اوست. طبعاً مرتبه مخلوق پايين‌تر از خالق است، چقدر؟ بى‌نهايت. هرقدر هم مقامش عالى باشد، وقتى نسبت به خدا سنجيده شود بسيار از او پايين‌تر است. اين نور مراتب مختلفى دارد. ما بايد بكوشيم كه از ظلمت‌هاى اين عالم