سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١٠ - سخنرانى حضرت آيت الله مصباح يزدى« دام عزه» در حوزه علميه اميرالمؤمنين (بمبئى)
توجه پيدا كند؛ رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ،[١]طبع اصلى كارهاى دنيا اين نيست كه آدمى را از خدا باز بدارد. اصلا بسيارى از كارهاى دنيا مىتواند عبادت و راه تقرب به خدا باشد. بعضى از كارهاى واجب دنيايى آدم اگر با قصد قربت باشد عبادت محسوب مىشود؛ حتى حيوانىترين كارهاى انسان اگر به قصد اطاعت خدا باشد مىشود يكى از بهترين عبادتها، پس طبع اينها طورى نيست كه مانع از سير به خدا باشد منتها به شرط آنكه آدم بخواهد از اينها براى تقرب به خدا استفاده كند يعنى آنها را وسيله قرار بدهد، به قول امروزىها نگاه ابزارى داشته باشد؛ آنها را مقدمه تلقى كند نه هدف، اما اگر دلبسته به اينها شد، همينهايى كه ممكن بود روزى وسيله خير شوند و آدم را به خدا نزديك كنند، مانع سير مىشوند. نشانه اين دلبستگى چيست؟ اينها اگر با تكليف واجبى تزاحم پيدا كردند و تو آن تكليف واجب را از سر باز كردى، اين نشانه دلبستگى است؛ قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَأَبْناؤُكُمْ وَإِخْوانُكُمْ وَأَزْواجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَتِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَمَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللهِ وَرَسُولِهِ وَجِهاد فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا،[٢] زن و فرزند مانع حركت به سوى خدا نيست اما اگر آدم دلبسته آنها شد،
[١] نور: ٣٧. [٢] توبه: ٢٤.