سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٢ - در سفارت ايران در هند

دارد عالم متلاشى شود! اين نص قرآن است: تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الأَْرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا‌...، چرا اسلام در برابر چنين انحرافى اين قدر محكم مى‌ايستد؟ براى اين‌كه اگر رهايش كند ديگر توحيدى باقى نمى‌ماند، فطرت خداپرستى از مسير اصلى‌اش منحرف مى‌شود و آنچه هدف همه انبيا بود از ميان مى‌رود. قرآن تأكيد مى‌كند حرف‌هاى شما آن‌قدر بد و خطرناك است كه با متلاشى شدن عالم مساوى است. شوخى برنمى‌دارد بايد راهتان را عوض كنيد‌؛ وَلا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اللهُ إِلهٌ واحِدٌ،[١] به تثليث قائل نشويد، گاهى مى‌گويند اين سه تا يعنى سه تا صفت، گاهى هم مى‌گويند يعنى سه تا جلوه از خدا، لا تَقُولُو‌؛ اصلا حرفش را نزنيد براى اين‌كه حرفش كه زده شد از مجاز كم‌كم به حقيقت تبديل مى‌شود. از شوخى كم كم به جدى مى‌رسد. اول مى‌گويند اين‌ها سمبل و نماد است، بعدها كم‌كم فراموش مى‌شود. امكان دارد دانشمندانشان توجيه كنند كه اصل موضوع چيز ديگرى بوده است، ولى اسلام كه براى چند تا دانشمند نيامده است، همه مردم بايد خداپرست شوند و از نور خدا استفاده كنند. قرآن به عنوان مربى و مصلح، قاطعيت به خرج مى‌دهد، حالا ما بايد چه كنيم؟ اسلام در برابر اعتقادات شرك‌آميز به هيچ وجه