سفر به سرزمين هزار آيين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٨ - سخنرانى حضرت آيت الله مصباح يزدى« دام عزه» در حوزه علميه اميرالمؤمنين (بمبئى)

نجات بيابيم و به سوى نور برويم. اگر همت كنيم مى‌توانيم ظلمت‌ها را از خود دور كنيم و به نور نزديك شويم. اگر كسانى همتشان بلند باشد به مقاماتى مى‌رسند كه اصحاب خاص ائمه اطهار(عليهم السلام)رسيدند‌؛ سَلْمَانُ مِنَّا أَهْل الْبَيْتِ،[١]خودشان هم نور مى‌شوند. كسانى كه آن همت را نداشته باشند وابسته به آن نورها مى‌شوند. اين تعبير در روايات هست كه روز قيامت، متعلمين دست به دامن استادانشان مى‌شوند، و اساتيد دست به دامن اصحاب خاص‌؛ ممَّن يأخذ بحجزتهم،[٢] مؤمنين و اصحاب دست به دامان اهل‌بيت هستند و آنها دست به دامن رسول‌الله(صلى الله عليه وآله)، اين سلسله مراتب رعايت مى‌شود. در روايات داريم كه معلم براى متعلم شفاعت مى‌كند، حتى مؤذن براى نمازگزار شفاعت مى‌كند چون وسيله خير مى‌شود اذان مى‌گويد مردم ياد نماز مى‌افتند و به خدا توجه مى‌يابند يك وساطتى پيدا مى‌كند. شفاعت هم يك نوع وساطت است. همين طور كه در اين عالم واسطه مى‌شود كه مؤمنين به سوى خدا بروند، در آن عالم هم دستشان را مى‌گيرد و از جهنم به سوى بهشت سوقشان مى‌دهد‌؛ البته خودش هم محتاج است كه يكى ديگر دستش را بگيرد و همه محتاج رسول‌الله(صلى الله عليه وآله) هستيم. اين يك جهان‌بينى است.