جانها فداي دين - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٣ - حفظ جان يا حفظ دين؟

دفاع از دين مسلمانان و اساس اسلام قطعاً بالاتر و مهم‌تر از دفاع از آب، خاك، مال و حتى جان مسلمان‌ها است. آيا مى‌توان پذيرفت كه اگر كسى در راه دفاع از آب و خاك و جان و مال مسلمانان كشته شود شهيد و مأجور است، اما اگر براى جلوگيرى از تعرض به اصل و اساس اسلام اقدام كند و منجر به كشته شدن و خون‌ريزى شود اشكال دارد؟! حفظ چند وجب خاك مهم‌تر است يا حفظ ايمان مردم و اساس اسلام؟

قيام امام حسين(عليه السلام) براى حفظ اساس اسلام بود. آن حضرت مى‌دانست كه اگر حكومت يزيد به اين وضع ادامه پيدا كند، بايد فاتحه اسلام را خواند. فرمايش خود آن حضرت در اين باره اين است:

وَعَلَى الاِْسْلامِ السَّلام إذْ قَدْ بُلِيَتِ الاُْمَّةُ بِراع مِثْلِ يَزيد؛[١] آن‌گاه كه امت به حاكمى مانند يزيد دچار گردد، اسلام از دست خواهد رفت.

از اين رو قيام و حركت امام حسين(عليه السلام) امرى لازم و واجب بود و مى‌بايست انجام بگيرد، گرچه آن حضرت علم داشت كه اين امر به شهادت خود و فرزندان و يارانش و اسارت خانواده و اهل‌بيت گرامى‌اش منجر خواهد شد. تأكيد مى‌كنيم كه اين وجوب يك تكليف شخصى و موردى نبود كه به امام حسين(عليه السلام) و زمان آن حضرت اختصاص داشته باشد و نسبت به افراد و زمان‌هاى ديگر چنين تكليفى مطرح نباشد، بلكه مانند همه واجبات ديگر هرگاه كه موضوع آن محقق شود تكليف نيز وجود خواهد داشت.

حفظ جان يا حفظ دين؟

پس پاسخ اين مطلب كه «حفظ جان واجب است» اين است كه بلى حفظ جان