حسينيان واقعى در اين زمان و همه زمان‌ها بايد به رهبر و مقتداى خود اقتدا كنند و آماده باشند كه هرگاه اسلام در معرض خطر قرار گرفت به دفاع از آن برخيزند و جان خود را نثار اسلام نمايند. مخاطب اين سفارش پيامبر(صلى الله عليه وآله) فقط اميرالمؤمنين(عليه السلام) نيست و همه مسلمانان و به ويژه شيعيان و حسينيان هميشه بايد اين سخن را در گوش جان خود داشته باشند كه:

اَلْخامِسَةُ بَذْلُكَ مالَكَ وَدَمَكَ دُونَ دينِكَ.

نگاه كليسايى به حادثه عاشورا

يكى از نظرات و ديدگاه‌هايى كه در مورد حادثه كربلا و عاشورا از سوى برخى افراد مطرح شده اين است كه اين مسأله خواست خداى متعال بوده و از ازل اين‌گونه مقرر گرديده بود كه امام حسين(عليه السلام) در كربلا به شهادت برسد و آن مصيبت‌ها را متحمل شود تا در ازاى آن، دوستان اهل‌بيت و امام حسين(عليهم السلام) مورد شفاعت و آمرزش قرار گيرند. بر اساس اين ديدگاه، اين واقعه اراده الهى و تقديرى بود كه خداوند مقدّر فرموده بود و در كار خدا نيز چون و چرا راه ندارد:

لا يُسْئَلُ عَمّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْئَلُونَ؛[١] در آنچه [خدا] انجام مى‌دهد چون و چرا راه ندارد ولى آنان [=‌انسان‌ها] سؤال خواهند شد.

[١] انبياء (٢١)، ٢٣.