به همين جهت مناسب ديدم فرمايشى از پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) را مطرح كرده پيرامون آن مطالبى را معروض دارم. البته آنچه مطرح مى‌شود بخشى است از يك روايت نسبتاً مفصل، و از اين بخش تنها فرازى از آن مد نظر است و در واقع آن را مقدمه‌اى قرار خواهيم داد براى بحثى كه با اين ايام و مسأله كربلا و عاشورا و قيام حضرت سيدالشهدا(عليه السلام) ارتباط دارد. ابتدا اين بخش از روايت را با هم مرور مى‌كنيم:

عَنْ مُعاوِيَةَ بْنِ عَمّار قالَ سَمِعْتُ اَبا‌عَبْدِ اللهِ(عليه السلام) يَقُولُ: كانَ في وَصِيَّةِ النَّبيِّ لِعَلِيٍّ(عليه السلام) اَنْ قالَ: يا عَلِيُّ اُوصيكَ في نَفْسِكَ بِخِصال فَاحْفَظْها عَنّي ‌ثُمَّ قالَ: «اللّهُمَّ اَعِنْهُ»‌ـ اَمَّا الاُْولى فَالصِّدْقُ فَلا تَخْرُجَنَّ مِنْ فيكَ كَذِبَةٌ اَبَداً، وَالثّانِيَةُ الْوَرَعُ وَلا تَجْتَرِئْ عَلى خِيانَة اَبَداً، وَالثّالِثَةُ الْخَوْفُ مِنَ اللهِ عَزَّ ذِكْرُهُ كَاَنَّكَ تَراهُ، وَالرّابِعَةُ كَثْرَةُ الْبُكاءِ مِنْ خَشْيَةِ اللهِ يُبْنى لَكَ بِكُلِّ دَمْعَة اَلْفُ بَيْت فِي الْجَنَّةِ، وَالْخامِسَةُ بَذْلُكَ مالَكَ وَدَمَكَ دُونَ دينِكَ...[١]

در اين روايت، امام صادق(عليه السلام) چند وصيت را كه پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله) به اميرالمؤمنين على(عليه السلام) فرموده است نقل مى‌كند. در بسيارى از موارد، پيامبر و ائمه اطهار(عليهم السلام) و بزرگان ما مطالبى را كه مايل بوده‌اند مورد توجه فرزندان، نزديكان و دوستانشان قرار گيرد، آنها را تحت عنوان «وصيت» (= سفارش) مطرح مى‌كرده‌اند. اين وصيت غير از آن وصيتى است كه افراد مطالبى را عنوان مى‌كنند تا بعد از مرگ ايشان انجام شود. در هر صورت، در اين روايت هم پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مطالبى را كه به نظر مباركشان اهميت به‌سزايى داشته است به اميرالمؤمنين(عليه السلام) وصيّت فرموده‌اند.

[١] بحار‌الانوار، ج ٧٧، باب ٣، روايت ٨، ص ٧٠.