يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً؛[١] آيا شما را از زيان‌كارترين مردمان آگاه گردانيم؟ [آنان] كسانى‌اند كه كوشششان در زندگى دنيا به هدر رفته و خود مى‌پندارند كه كار خوب انجام مى‌دهند.

ما نيز اكنون كارمان به جايى رسيده كه خودمان از كيسه بيت‌المال مسلمين پول خرج مى‌كنيم تا اختلاف و چند دستگى ايجاد شود! به اسم «توسعه سياسى» پول مى‌دهيم كه احزاب درست شوند و به جان هم بيفتند و هر يك ديگرى را تخريب كند! اى كاش دست‌كم اين همه، از اموال شخصى و ارث و ميراث پدرى اين «توسعه‌گران» بود، ولى تأسف مضاعف از اين است كه با پول بيت‌المال اين كارها انجام مى‌شود. پول‌هايى كه بايد صرف فقرا، نيازمندان، خانواده‌هاى شهدا و مسائل و مشكلات جامعه شود، به احزاب مى‌دهند تا جنگ و دعوا راه بيندازند و نامش را هم توسعه سياسى مى‌گذارند و آن را از افتخارات خودشان مى‌شمارند! اين در حالى است كه همان‌گونه كه اشاره كرديم، قرآن اين دسته‌بندى‌ها، گروه‌گرايى‌ها و جناح‌بازى‌هايى را كه باعث مى‌شود مسلمانان نيروهايشان را بر ضد يكديگر به كار گيرند و به تخريب هم مشغول شوند، يكى از عذاب‌هاى بزرگ الهى در اين دنيا مى‌شمارد.

ديگر عذاب بزرگ دنيايى كه ما از آن غافليم، و البته جنبه فردى دارد،اين است كه انسان از انس با خدا و لذت مناجات با او و شيرينى عبادت حضرتش محروم مى‌گردد. بسيارى از افراد اصلا به ذهنشان هم خطور نمى‌كند كه اين امرْ عذابى براى آنها است و از اين ناحيه هيچ احساس كمبود و ناراحتى و نگرانى نمى‌كنند.

بسيارى از ما تصور مى‌كنيم نعمت‌هاى خداوند فقط اين است كه خانه بخريم، شغل مناسبى پيدا كنيم، جوان‌ها ازدواج كنند، قيمت‌ها ارزان شود و

[١] كهف(١٨)، ١٠٣ و ١٠٤.