پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٧ - امام حسين عليه السلام نشانه خرد و احساس

«ما امانت (تعهّد، تكليف، و ولايت الهى) را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشتيم، آنها از حمل آن سربر تافتند، و از آن هراسيدند؛ امّا انسان آن را بر دوش كشيد.»

و ديگرى دور انداختن خيانت است، كه صورت صحيحى از روش ائمّه و شيعيان ايشان را بازتاب مى‌كند؛ در حاليكه حزب شيطان از تلاشهاى پيگير خود براى مسخ چهره ايشان ميان مردم دست نمى‌كشد. امام سجّاد عليه السلام دراين مورد چنين مى‌فرمايد:

«عَلَيْكُمْ بِأَدَاءِ الْأَمَانَةِ، فَوَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ نَبِيّاً لَوْ أَنَّ قَاتِلَ أَبِي الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ عليه السلام ائْتَمَنَنِي عَلَى السَّيْفِ الَّذِي قَتَلَهُ بِهِ لَأَدَّيْتُهُ إِلَيْهِ» [١]

. «بر شماست اداى امانت، سوگند به پروردگارى كه محمّد را به حقّ به پيامبرى برانگيخت اگر قاتل پدرم، حسين بن على عليه السلام شمشيرى را كه با آن پدرم را به قتل رساند، در نزد من به امانت مى‌گذاشت آن را به او باز مى‌گرداندم.»

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پيش از آن نيز فرموده بود:

«لَاتَنْظُرُوا إِلى‌ كَثْرَةِ صَلَاتِهِمْ وَصَوْمِهِمْ، وَكَثْرَةِ الْحَجِّ وَالْمَعْرُوفِ، وَطَنْطَنَتِهُمْ بِاللَّيْلِ، وَلكِنِ انْظُرُوا إِلى‌ صِدْقِ الْحَدِيثِ وَأَداءِ الْأَمانَةِ» [٢]

. «بر فراوانى نماز و روزه، حجّ و نيكوكارى، و راز و نياز شبانه آنها ننگريد، بلكه به راستى گفتار و اداى امانت ايشان بنگريد.»

بنابراين آنچه از نظر شرعى مهمتر و مطلوبتر است همان پياده‌