پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٦ - امام حسين عليه السلام نشانه خرد و احساس

الضَّيْفِ، وَالْعَفْوَ عَنِ الْمُسِيْ‌ءِ، وَمَنْ لَمْ يَقْتَدِ بِنَا فَلَيْسَ مِنّا» [١]

. «خداوند تبارك و تعالى، عشق و پيروى از ما را بر شما واجب گردانيده و اطاعت از ما را بر دوش شما نهاده است، پس هركه از ماست، به ما اقتدا نمايد. زيرا پرهيزكارى و اجتهاد، اداى امانت به مؤمن و فاسق، صله رحم، مهمان‌نوازى و گذشت از بدكار از ويژگيهاى ما مى‌باشد. پس هركه به ما اقتدا نكند، از ما نيست.»

همچنين فرمود:

«لَاتَسَفَّهُوا فَإِنَّ أَئِمَّتَكُمْ لَيْسُوا بِسُفَهاءٍ» [٢]

. «كودن و سفيه مباشيد، زيرا ائمّه شما كودن و سفيه نيستند.»

پس انسان- براى آنكه به بهشت دست يابد- بايد خويشتن را از ارتكاب معاصى باز دارد و همه سعى و تلاش خود را بكار بندد و در راه اداى واجبات شرعى كه- در حقيقت- خود از ابتدا تا پايان مسؤول آنها مى‌باشد، كوشش نمايد. زيرا ائمّه اطهار، انسان سست جامد را دوست ندارند، بلكه مؤمنى را دوست مى‌دارند كه همه تلاش يا نيروى خود را در چارچوب اطاعت بكار گيرد.

امّا اداى‌امانت چند صورت دارد. يكى‌از آنها، تحمّل مسؤوليتهاى آسمانى است كه از مفهوم اين آيه قرآنى الهام گرفته مى‌شود:

إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ... [٣].