پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٦ - امام حسين عليه السلام نورى در تاريكى راه

امام حسين عليه السلام ايشان را با خود به كربلا برد تا در آن جنگ وخونريزى گواه و شاهد باشند و پس از كربلا، مردم را به قيام عليه بنى‌اميّه فرا بخوانند و دراين راه با بيشترين، سختترين وبى‌رحمانه‌ترين مصايب و مشكلات روبرو گردند. تا آنجا كه اهل‌بيت رسول خدا، جايگاه رفت و آمد فرشتگان و معادن حكمت الهى را از شهرى به شهر ديگر و روستايى به روستاى ديگر مى‌بردند.

مجموعه‌اى ديگر را مى‌بينى كه شيطان اينگونه آنها را وسوسه مى‌كند كه، چگونه فرزندانت را در معرض آزار و اذيّت قرار مى‌دهى؟

نه، هرگز چنين نيست! زيرا دين خدا از خانواده و فرزندانت بزرگتر است و همين دين خداست كه ضامن ايشان مى‌باشد؛ و اين امام شهيد، فرزندانش همچون على‌اكبر را كه شبيه‌ترين مردم به رسول خدا از نظر صورت، سيرت و منطق بود، در راه دين امّت خويش و رسالت خدا فدا و قربانى نمود.

افرادى نيز گمان مى‌كنند كه رهبرى بايد به دور از خطر باشد... امّا كدام رهبر بزرگوارتر از حجّت خدا، فرزند پيامبر و پناهگاه محرومين، ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام است؟

انكه امام حسين عليه السلام خويشتن را در راه خدا و براى دفاع از رسالت، فدا مى‌سازد.

بدين‌سان سيّد الشهدا براى ما مسلمانان، گواهى جاويد بر عليه هرگونه توجيه، بهانه، عقب‌نشينى و عقب‌گرد بوده و خواهد بود.

امروزه كه صورت حقيقى خط جهاد مقدّس از سوى بوقهاى كفر و نفاق، دستخوش مسخ مى‌گردد، ما بيش از هر دوران ديگر به‌