پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٥ - امام حسين عليه السلام نورى در تاريكى راه
بزرگوارش والاترين نمونهها را در اخلاص و ايثار از خودشان دادند.
بدينسان امام، حجّتى آشكار گرديد بر هر راحتطلبى كه از جهاد بازمىماند.
برخى به خاطر نگهدارى از اموال، خانهها و زمينهايشان از جهاد عقبنشينى مىكنند، همانگونه كه عمر بن سعد عمل نمود و در مقابل، به رويارويى با امام حسين عليه السلام در كربلا پرداخت.
آيا در آن هنگاميكه امام حسين عليه السلام تصميم بر قيام عليه طاغوت زمان گرفت خانه، زمين و اموالى نداشت؟! چرا، ولى آنها را در راه خدا ترك نمود.
گروهى ديگر به خاطر ترس از اينكه آوازه آنها دستخوش تبليغات سوء دستگاههاى حكومتى شود، از جهاددورى مىگزينند. مگر نه آنكه پس از شهادت سيّدالشهدا صورت حقيقى او پوشيده گشت و درباره ايشان گفتند: او با شمشير جدّش كشته شد؛ و در سراسر سرزمين اسلامى شايع كردند كه او خارجى است، و صدها هزار منبرى كه، پيامبر بزرگوار اسلام براى دعوت به سوى خداوند متعال برپا كرده بود، جايگاه نشر توجيهات دروغين، انحراف و برانگيختن مردم عليه مجاهدين با وفاى راه خدا به ويژه ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام گشته بود.
برخى ديگر، از وظايف شرعى روى برمىگردانند؛ زيرا بيمناك هستند كه خانواده و اقوام ايشان گرفتار كشمكشهاى سياسى گردند.
واى بر شما! كدام خانواده شريفتر از خانواده پيامبر، و كدام اهلبيت بزرگوارتر از اهلبيت وحى مىباشند؟ در حاليكه