پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١ - ١- امام حسين عليه السلام آموزگار دين مبين اسلام

و دشمنى هميشگى آشكار شده است؛ تا آن زمان كه به خداى يگانه ايمان بياوريد.»

بدين سان اوّلين و مهمترين فريضه‌اى كه هر انسانى براى طى نمودن راه هدايت بايد آن را انجام دهد، همان شكستن بتهاى بشرى و سنگى و نفى پذيرش قدرت طاغوتيان و دست زدن به جهادى بزرگ در راه خدا مى‌باشد؛ در غير اينصورت در گمراهى دورى به سر خواهد برد.

امام حسين عليه السلام كه ميراث‌دار پيامبران خدا بود، با همه شجاعت و پاكى خويش، درس نفى طاغوت را به انسانها آموخت؛ و به ايشان سنجه تبرّى جستن از طاغوتيان را بخشيد. به آنها آموخت كه شرك چيست، و چگونه بشريت مى‌تواند زندگى خويش را از آن پاك سازد تا به ايمانى راستين دست يازد.

بنابراين هرگز با طاغوتيان نبايد سازش كرد و در برابر گناهكاران نبايد ساكت نشست. و هرگز از فريضه نبرد بر عليه ستم نبايد دست كشيد و هيچگاه در انجام فريضه قيام الهى و برپايى عدل و داد و گواهى دادن براى حق، نبايد كوتاهى كرد و همانگونه كه پروردگار متعال فرموده است، بايد عمل نمود:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ للَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ... [١].

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! همواره براى خدا قيام كنيد، و از روى عدالت، گواهى دهيد.»